€4 DE SAMENSTELLING EN VORMING VAN DE ZURE GRONDEN 



Yolgens Pickering l ) zet dit zout zich door dissociatie uit verdunde oplossin- 

 gen van ferrisulphaat af, maar uit sterkere oplossingen zet zich een zout af 

 met 57 pCt. Fe 2 3 (watervrij berekend) dus 2 Fe 2 3 . 3 S0 3 . Het zout 3 

 Fe 2 3 . 4 S0 3 verlangt 60 pCt. Fe 2 3 . Yolgens Mück zet zich uit eene ijzer- 

 vitriooloplossing, die allengs zuurstof opneemt, eerst 2 (Fe 2 3 ) . S0 3 3 H 2 O 

 af, doch het volgende afzetsel verandert voortdurend en wordt zwavelzuurrijker, 

 — naarmate de hoeveelheid gevormd ijzeroxyde toeneemt — maar bereikt niet 

 meer 2 Fe 2 3 . S0 3 , zooals Wittstein vroeger beweerd heeft. 



Ofschoon dus het zeer basische zout met 2 mol. Fe 2 O3 op 1 mol. S0 3 eeni- 

 germate een eindpunt van ontleding van ferrisulphaat door water vormt, zoo 

 hangt het blijkbaar van de verdunning der oplossing af, hoe sterk basisch het 

 zout is, dat zich uit eene ferrisulphaatoplossing afzet. 



In de zure kleilagen, zooals zij in het alluvium voorkomen, zijn voorwaarden 

 aanwezig, waardoor het gele afzetsel, bestaande uit Fe 2 3 met 1V 3 of 1V 4 S0 3 

 verbonden, meer of minder bestendigheid vertoont. 



De hoeveelheid ijzersulphaat in de zure aarden aanwezig is berekend uit het 

 zwavelzuurgehalte van het zoutzure aftreksel der reeds met water uitgetrokken 

 aarde. Die berekening is slechts eene benadering, want door behandeling der 

 aarde met veel water moet reeds eene verandering hebben plaats gehad in de 

 samenstelling der aanwezige sulphaten. Voor de formule van het ijzersulphaat 

 zijn twee grenzen aangenomen (Fe 2 3 ) 3 (S0 3 ) 4 en Fe 2 3 . S0 3 . Een gedeelte 

 van het ijzersulphaat in de aarde is bovendien nog rijker aan S0 3 , want anders 

 ware niet eenig normaal zout door water uit de aarde opgelost geworden. 



e. Pyriet en zwavel. 



Het mikroskopisch onderzoek heeft geleerd dat er zwarte ronde korrels zijn, 

 die gedeeltelijk in zoutzuur oplossen. 



Deze mogen dus gehouden worden voor pyriet en ferrisulphaat. 



Om nu te bepalen hoeveel pyriet aanwezig was, werd de met sterk zoutzuur 

 uitgetrokken aarde met koningswater geoxydeerd, en in dit aftreksel zwavelzuur 

 en ijzer bepaald. Het was de vraag of door zoutzuur geene pyriet ontleed wordt. 

 Reuk van zwavelwaterstof was in 't geheel niet te bemerken. De vergelijking 

 van de hoeveelheden zwavelzuur verkregen: 1° bij de bepaling van al het zwa- 



') Wittstein, Jahresbericht 1847/48—443. 

 Mück, Jonrn. f. pr. ch. 91—103 (1866). 

 Pickering, Journal Chem. Society 1881 — 827. 



