B IJ L A G E. 



De methoden van analyse. 



Omtrent de door mij gevolgde methoden van analyse meen ik het volgende 

 te moeten mededeelen, ter beoordeeling van de verkregen nauwkeurigheid. 



De aftreksels werden tot droog wordens verdampt ter afscheiding van het 

 kiezelzuur. Het verdient opmerking, dat zoo weinig kiezelzuur in oplossing 

 komt, als de aarde met sterk zoutzuur uitgetrokken en daardoor het zeolithisch 

 silicaat ontleed wordt. 



Het residu der zoutzure aftreksels, en zoo noodig ook van de waterige, werd 

 weder opgelost, en deze oplossing in twee gedeelten verdeeld. A en B. 



Wegens het gehalte aan humusstoffen werd voor de bepaling van ijzeroxyde, 

 aluinaarde, zwavelzuur en de alkalische aarden de oplossing A verdampt, en 

 het residu met een overmaat van zuivere soda en eenige salpeter gegloeid. 



Water onttrok daaraan al het zwavelzuur en een deel der aluinaarde als 

 natiïu mal uminaat. Deze oplossing werd nog eens na toevoeging van zout- 

 zuur verdampt om sporen kiezelzuur, die bij de eerste afscheiding in oplossing 

 konden gebleven zijn, te verwijderen ; daarna werd het zwavelzuur en vervolgens 

 de aluinaarde x ) bepaald. Hetgeen water terug liet — het Fe 2 3 , de overige A1 3 3 , 

 de Ca O en de Mg O — werd in salpeterzuur opgelost, en de scheiding der 

 nitraten bewerkstelligd naar de methode Sï. Claire Deville. Uit het residu 

 werden Fe 2 3 en A1 3 3 , uit de oplossing de alkalische aarden bepaald. 



De gloeiing met soda en salpeter werd uitgevoerd om de humusstof, die in het 

 zoutzure aftreksel in groote hoeveelheid voorkomt, te vernietigen, zonder zwavel- 

 zuur te verliezen. Deze humusstof belet de geheele afscheiding van ijzeroxyde 

 door ammonia, aangezien een ammoniakaal ijzerhumaat in oplossing blijft 2 ). Boven- 

 dien kan op deze wijze het zwavelzuur bepaald worden buiten aanwezigheid van 



') Deze moest nog op een gehalte van kiezelzuur onderzocht worden (zie bladz. 104). 

 2 ) Bij het zoutzure aftreksel van den darg I 6 nam ik waar, dat ammonia in het geheel geen 

 ijzeroxyde afscheidde. Alles bleef iu oplossing. 



