MORPHOLOGISCHE BETEEKENIS VAN HET GEHOORBEENTJE BĲ DE REPTILIËN. 11 
voor de Crista acustica ampullae anterioris s. sagittalis (m.a.a.s). De laatst- 
genoemde figuur (fig. 1) is de afbeelding eener doorsnede, die iets meer naar 
voren genomen is, dan die van fig. 2, zooals ook uit het feit blijkt, dat het 
Ganglion van den Trigeminus (g. V?.*.) mede in de sneêvlakte valt. 
Fig. 3 stelt eene afbeelding der doorsnede voor, die meer naar achteren 
(naar den staart toe) ligt. Het ganglion van den Nervus acusticus komt, meer 
naar achteren toe, geheel binnen het kraakbeenige labyrinth te liggen en wordt 
dan met den naam van het Ganglion cochleare bestempeld. In volwassen toe- 
stand schijnt het Ganglion nervi acustici voor het grootste gedeelte wederom 
te zijn verdwenen en ontspringt de gehoorzenuw in onmiddellijke vereeniging 
met den Nervus facialis vezelig uit het verlengde merg, om zich dan in twee 
takken: den Ramus anterior s. vestibularis en den Ramus posterior s. cochlearis 
te verdeelen. Elk dier beide takken gaat door eene eigene opening van het 
beenige labyrinth naar het inwendige van het gehoororgaan, terwijl de Ramus 
eochlearis, zoo spoedig hij het beenige labyrinth is binnen getreden, tot het 
Ganglion cochleare opzwelt. 
Uit de ontwikkelingsgeschiedenis blijkt derhalve, dat het distale stuk van het 
Ganglion van den Nervus acusticus zich bij oudere embryonen tot den stam van 
den Nervus acusticus vervormt en dat alleen het proximale gedeelte van ge- 
noemden zenuwknoop blijft voortbestaan, binnen het kraakbeenige en later beenige 
labyrinth rukt en daar het Ganglion cochleare vormt; met andere woorden, 
de ontwikkelingsgeschiedenis toont aan, dat het Ganglion cochleare het eenige 
gedeelte is, ’t welk van het oorspronkelijk zeer groote ganglion van den Acusticus 
blijft voortbestaan, terwijl het overige gedeelte zich deels terugvormt, deels tot 
den stam van den Nervus acusticus zich vervormt. 
Uit het Ganglion cochleare ontspringen — zie pl. II, fig. 4en pl. III, fig. 4 — 
10, een Ramulus acusticus sacculi (r. a.s.) voor de Macula acustica sacculi 
(m. a. 8); 
20, een Ramulus cochlearis (r. a. c.), die zich in twee takken: a. een Ramulus 
acusticus basilaris en een Ramulus acusticus lagenae, verdeelt voor de Macula 
acustica basilaris en voor de Macula acustica lagenae (m. a. c.); 
30. een Ramulus acustieus ampullae posterioris s. frontalis, die een takje: den 
Ramulus acusticus neglectus (r.a.n.), voor de door Rerzrus ontdekte Macula 
acustica neglecta (m.a.n.) afgeeft, welke aan de binnenondervlakte van den 
Sinus utrieuli posterior is gelegen, terwijl de hoofdstam naar de Crista acustica 
ampullae frontalis s. posterior zich begeeft (m.a. f.), zooals pl. II, fig. 4 een 
doorsnede nog meer naar achteren genomen, aantoont. De Crista acustica am- 
pullae frontalis ligt zoo ver naar achteren (caudaalwaarts), dat de Nervus glos- 
Ed 
