12 OVER DE ONTWIKKELINGSGESCHIEDENIS VAN HET GEHOORORGAAN EN DE 
sopharyngeus (n.g.p.) reeds in de sneêvlakte valt. Bovendien vind ik dat van 
het Ganglion cochleare nog een uiterst dun takje afgaat (pl. II, fig. 3 r.d.e.), 
dat zich tot aan den wand van den Ductus endolymphaticus laat vervolgen (zie 
pl. IIL fig. 1). De beteekenis van dit takje is mij geheel onbekend. Aangezien 
zelfs Rerzius het niet vermeldt, en ik het in een volgend ontwikkelingsstadium 
niet meer kan terugvinden, schijnt dit takje alleen maar bij het embryo voor 
te komen, om dan wederom te verdwijnen. 
Onder alle eindtoestellen van den Nervus acusticus is de Macula acustica 
neglecta de kleinste. Bij embryonen met een nog geheel kraakbeenig labyrinth 
is zij slechts op ééne, hoogstens op twee doorsneden (bij eene dikte van 15 
mikrom.) te zien. 
Wat de drie Ampullen aangaat, zoo vindt men de aan de horizontale Ampulla 
voorkomende beide blinddarmvormige aanhangsels, die door Rerzius ontdekt zijn, 
eveneens reeds vrij vroegtijdig ontwikkeld; ik vond ze tenminste reeds even na- 
dat het kraakbeenige labyrinth tot aanleg gekomen is. Van deze beide blind- 
zakken zegt Rerzrus het volgende (N. 43. Fig. IT, p. 88): „Indessen fand ich 
am Boden der Ampulle (der Ampulla horizontalis) eine eigenthümliche, wie mir 
scheint, nicht vorher erwähnte Bildung; zu beiden Seiten des Septum cruciatum 
senkt sich nähmlich der Ampullenboden nach innen-unten neben dem eintreten- 
den Nervenaste zu je einer kleinen, nach innen hin blind endigenden Grube 
oder Tasche um, indem das Septum sich zugleich oben nach den Seiten hin 
segelartig úber dieselben sich ausbreitet’. Fig. 7 en 8 van plaat II stellen twee 
afbeeldingen voor van dwarse doorsneden door de Ampulla horizontalis; fig. 8 
gaat juist door de Crista acustica en den zeer sterken Ramulus acusticus dier 
Ampulla, terwijl fig. 7 door de achterste der beide blinddarmvormige verlengsels 
van genoemde Ampulla gaat. De zenuw legt zich — zooals men ziet — on- 
middellijk tegen den wand van dien blinden zak aan en hetzelfde heeft ook aan 
den anderen, naar voren gekeerden, blinden zak plaats. 
In de horizontale Ampulla is het Septum cruciatum slechts zeer weinig ont- 
wikkeld; krachtig daarentegen is het zoowel in de Ampulla sagittalis als in de 
Ampulla frontalis — zooals pl. 1, fig. 8 een doorsnede door de Crista acustica 
van laatstgenoemde Ampulla — duidelijk aantoont en ook door Rerzrus reeds 
beschreven is. 
De eindtoestellen van de gehoorzenuw in de Ampullen: de zoogenaamde Cristae 
acusticae, zijn, gelijk wij gezien hebben, in jonge ontwikkelingsstadiën — ook 
wanneer al die eindtoestellen nog een samenhangend geheel vormen — reeds 
daaraan te herkennen, dat de epitheliumcellen hier in meerdere lagen gelegen 
zijn. Aanvankelijk is het niet mogelijk eenig verschil in de cellen dier on- 
