16 OVER DE ONTWIKKELINGSGESCHIEDENIS VAN HET GEHOORORGAAN EN DE 
aan welks mediale vlakte de Ramulus acusticus basilaris ligt en aan welks 
achterrand dit zenuwtakje eindigt, komt overeen met de Lamina spiralis der 
hoogere dieren, terwijl het achterste gedeelte van den zoom aan het ligamentum 
spirale beantwoordt. Geheel rijpe embryonen heb ik niet kunnen onderzoeken, 
zoodat ik de ontwikkeling der Papilla acustica basilaris en der Papilla acustica 
lagenae niet heb kunnen nagaan. 
Rondom het vliezige labyrinth vormt het Mesoblast eerst eene massa van 
dicht op elkander gedrongen, ronde cellen — het blasteem — waaruit het kraak- 
beenig labyrinth weldra zal ontstaan, zooals ook reeds vroeger is vermeld. In 
de streek der Cochlea geeft dit blasteem, nog voordat het eenig spoor van 
kraakbeenvorming vertoont, distaalwaarts een verlengsel af — zie pl. III, fig. 3 —. 
Dit verlengsel, ’t welk den aanleg vormt voor een gedeelte en wel voor het 
grootste stuk van het gehoorbeentje, zal ik met den naam van „Otostapes’”’ be- 
stempelen. Terzelfder tijd zendt de tongbeenboog proximaalwaarts eveneens een 
verlengsel af‚ dat naar het zooeven genoemde toegroeit en er zich mede ver- 
eenigt, maar zoo, dat de grenzen van beide stukken toch nog, ook in de vol- 
gende ontwikkelingsstadiën, duidelijk te zien zijn. Het laatstgenoemde stuk vormt 
nu het andere, maar veel kleinere gedeelte van het gehoorbeentje, dat ik „Hyo- 
stapes’’ zal noemen, terwijl ik het geheele gehoorbeentje, dus beide stukken te 
zamen, met den naam van „Stapes” zal aanduiden. De Stapes bestaat derhalve 
uit twee geheel verschillende gedeelten: het eene, bij verreweg grootste stuk, 
de Otostapes, is een gedeelte van het mesoblastale labyrinth, het andere veel 
kleinere stuk, de Hyostapes, is een afgesplitst gedeelte van den tweeden kieuw- 
boog, den tongbeenboog. Im dit stadium ontbreekt de trommelholte nog geheel 
en bezit de eerste kieuwzak nog volkomen zijn embryonaal karakter. 
In den tongbeenboog, evenals in den eersten kieuwboog, den kaakboog, is reeds 
kraakbeenvorming opgetreden, maar het van den top des tongbeenboogs naar het 
mesoblastale labyrinth groeiende verlengsel, de aanleg van den Hyostapes, bestaat 
dan nog geheel uit dezelfde dicht opeengedrongen celmassa als het blasteem, waar- 
uit het kraakbeenig labyrinth en de Otostapes zich ontwikkelen ; wel een bewijs, 
dat de aanleg van den Hyostapes het allerlaatst gevormd wordende, dus jongste 
gedeelte van den tongbeenboog is en eerst dan ontstaat, wanneer het blasteem 
voor het kraakbeenige labyrinth tot volkomen ontwikkeling is gekomen. 
Het volgende ontwikkelingsstadimm is nu zeker wel het merkwaardigste. 
‘Wanneer namelijk het reeds meermalen genoemde blasteem in embryonaal 
kraakbeen zich begint te vervormen, snoert de Hyostapes zich van den tong- 
