DE GESLACHTSGENERATIE DER GLEICHENIACEEËN. 9 
nata reeds sommige prothalliën met archegonia, die in het laatst van het jaar 
jonge plantjes met primairen wortel en bladsteel en bladknop opleverden. Van 
de drie genoemde species bleven de culturen ook gedurende het jaar 1888, na 
meermalen verpot en herhaaldelijk gereinigd te zijn, in leven, zoodat ik zelfs 
thans nog van alle drie representanten heb, zoowel prothalliën als jonge plantjes. 
De groei dezer laatsten is echter uiterst traag. De grootste plantjes, die thans 
ruim 18 maanden oud zijn, zijn niet grooter dan 3 à 4 centim. en bestaan uit 
drie à vier blaadjes, waarvan het grootste 15 à 18 foliola (of liever gezegd 
pinnulae) bevat, terwijl de worteltjes de bladen in lengte weinig of niet over- 
treffen, somwijlen zelfs nog kleiner zijn dan deze. Het is duidelijk, dat, ook 
wanneer men behoorlijk rekening houdt met de minder gunstige levensvoor- 
waarden waaronder de gekweekte plantjes zich bevinden, hun groei merk- 
waardig langzaam is. 
Men ziet uit dit kort overzicht, dat het aan herhaalde pogingen niet ontbroken 
heeft, en dat er veel volharding en geduld noodig is, om de Gleichenia’s op te 
kweeken. Daarbij is dit werk zeer tijdroovend, want de culturen moeten voort- 
durend in het oog gehouden, herhaaldelijk met zorg gereinigd en meermalen 
verpot worden, indien men op eenigen gunstigen uitslag wenscht te rekenen. 
Een eerste vereischte is steeds dat de sporen goed gezond, hoog geel, ge- 
zwollen, met eene duidelijke groote kern en dichten inhoud voorzien zijn. On- 
gekleurde of half volwassen sporen zijn steeds te verwerpen. Waar een enkele 
maal met deze de uitzaaiing beproefd werd, zagen wij het vermoeden, dat mis- 
lukking het gevolg zou zijn, ten volle bevestigd. Aan den anderen kant houde 
men in het oog, dat ook van de beste sporen sommigen veel later kiemen dan 
anderen. Ook bij de meest voorspoedige culturen vond ik, nevens tamelijk ont- 
wikkelde prothallia, pas gekiemde en zelfs nog ongeopende, maar toch nog ge- 
zonde sporen. 
BOUW DER SPOREN. 
De sporen der Gleichenia-soorten, welke ik onderzocht heb, hebben tweeërlei 
vorm. Zij zijn òf radiair òf bilateraal, om de terminologie van Russow (zie 
boven pag. 3) te gebruiken. De radiaire sporen, waartoe die van Gleichenia 
hecistophylla, Gl. rupestris, Gl. microphylla, Gl. semi-vestita, Gl. circinnata, 
Gl. Spelunca, Gl. dicarpa behooren, zijn namelijk aan de ééne zijde bolrond, aan 
Ba 
NATUURK. VERH. DER KONINKL. AKADEMIE. DEEL XXVIII. 
