14 DE GESLACHTSGENERATIE DER GLEICHENIACEEËN. 
Gleichenia semivestita . . . a=— 0.042 mm. b=0.035 mm. 
2 gireinnata Sg 0D RSE 
S dieurper tn SOM A 2 
De wanddikte varieert op verschillende plaatsen en bij de onderscheiden sporen 
van 0.0011 tot 0.0020 mm, terwijl de balken zelve eene dikte van 0.0035 tot 
0.0044 hebben. De bilaterale sporen van Gleichenia flabellata daarentegen zijn 
aanzienlijk kleiner. Wanneer de boontjes op zijde liggen, dan vinden wij hier 
a=0.035 en == 0.020 mm, terwijl ook de wanddikte geringer is, en de bal- 
ken gemiddeld niet meer dan 0.0022 mm. in doorsnede meten. 
Vergelijkt men deze afmetingen met die welke door Kny (Parkeriaceen pag. 7. 
Noot) voor verschillende Varensporen zijn ovgegeven, dan kan men zeggen, dat 
de grootte der radiaire Gleichenia-sporen eene gemiddelde is. Zij zijn ongeveer 
even groot als die van Gymnogramme sulphurea, van Asplenium Nidus en van 
Phegopteris subincisa, en grooter dan die van Asplenium caudatum, maar wor- 
den in grootte overtroffen door die van Ceratopteris thalietroides, Aneimia hirta, 
Ceterach officinarum en Polypodium leiorhizon. De bilaterale sporen van Glei- 
chenia flabellata daarentegen zijn klein, en wel kleiner dan al de bovengenoemde. 
KIEMING DER SPOOR EN ONTWIKKELING VAN HET 
PROTHALLIUM. 
Wanneer de gezonde, rijpe spoor der Gleichenia’s bij behoorlijke temperatuur 
op vochtige aarde wordt uitgezaaid en voldoende vochtig gehouden, op de wijze, 
zooals dit boven bl. 6 beschreven is, dan vertoonen zich reeds na weinige dagen, 
als eerste kiemingsverschijnselen, merkwaardige veranderingen in den inhoud, 
lang vóórdat de spoorwand opengaat. Deze verschijnselen zijn bij het geslacht 
Gleichenia beter dan bij andere Varensporen waar te nemen, omdat de spoor- 
wand geheel doorzichtig is. Uitwendig veranderen de sporen schijnbaar niet 
van vorm; de harde wand schijnt trouwens ook weinig of niet voor zwelling 
door water vatbaar te zijn, zooals de boven bl. 11 genoemde reactiën reeds be- 
wijzen. Des te grooter is daarentegen de verandering in den inhoud. Deze, 
vóór de kieming hoog geel van kleur, verandert allengs eenigermate van tint; 
het geel wordt iets bleeker en er mengt zich daaronder een groenachtige tint. 
Ik mag hier, even als dit boven op bl. 10 en 11 gedaan is, verwijzen naar de 
