18, DE GESLACHTSGENERATIE DER GLEICHENIACEEËN. 
schreven, en tevens over de analoge verschijnselen bij Vaateryptogamen een en 
ander medegedeeld, wat niet strookt met de door mij gegeven voorstelling van 
het ontstaan van den wand der eerste prothallium- en rhizoidecel der erypto- 
gamen, zoo als ik die heb afgeleid uit het bij de Gleicheniaceeën waargenomene. 
Zijne slotsom (ll. p. 102) is dan ook, dat de wand der kiembuis de onmiddellijke 
voortzetting is van de reeds in de rijpe spoor aanwezige intine, m. a. w. dat 
een eigen kiemwand niet gevormd wordt. 
LrrrGeB gaat uit van het vroeger ook door mij erkende feit, dat bij de rijpe 
sporen van verschillende eryptogamen struetuur en scheikundige aard van den 
wand verschillend zijn. Bij sommigen (z. a. Osmunda, Ceratopteris, Gleichenia) 
treft men alleen eene in verschillende lagen gedifferentieerde en gecuticulariseerde 
exine, maar geene intine met cellulose-reactie aan; bij anderen (b. v. bij vele 
Polypodiaceeën) wordt na aanleg der exine nog eene uit cellulose bestaande 
intine gevormd; bij eene derde groep eindelijk (Equisetaceeën, Marsilia, Marat- 
tia) bevindt zich om de beide genoemde wanden nog een derde vlies, het peri- 
of episporrum, door STRASBURGER Perinium geheeten. 
Dat in het eerste geval aan de vorming van een nieuwen cellulose-wand bij 
de kieming niet getwijfeld kan worden, geeft Lerrars (ll. p. 86) gaaf toe. Zijn 
bezwaar betreft dus alleen de beide andere gevallen, waarin aan de spoor, reeds 
vóór dat de uitwendige verschijnselen der kieming zich vertoonen, eene met 
chloorzinkjod blauw wordende intine aanwezig is. Hij meent, dat aangezien 
de intine zeer dun is, men eventueele lagen daarin slechts uiterst zelden zou 
kunnen zien, terwijl het even moeilijk zou wezen, in het niet waarschijnlijke 
geval dat de vroeger gevormde cellulose-wand door het nieuwe vlies met een 
scherpe scheur werd doorboord, om de plaats dezer scheur op doorsneden door 
gekiemde sporen waartenemen. Nog veel bezwaarlijker eindelijk zou het bewijs 
hiervan geleverd kunnen worden, wanneer (hetgeen volgens alle analogie veel 
waarschijnlijker is) het eindelijk vaneenscheuren der primaire intine door eene 
meer of minder sterke uitrekking van deze werd voorafgegaan. Daarentegen 
zou die nieuwe huid gemakkelijker ontdekt kunnen worden in die gevallen, 
waarin, pa vorming van de kiembuis, de buitenwand der spoor zonder moeite 
wordt afgestroopt en zelfs door rollen onder het dekglaasje verwijderd kan wor- 
den. Aangezien nu in dit opzicht geen onderzoekingen gedaan zijn, houdt 
LeEITGEB mijne onderstelling voor niet bewezen. 
Gelijk men ziet, zijn het geene feiten, met mijne voorstelling in strijd, maar 
bezwaren of liever vermoedens dat de zaak moeilijk waarneembaar is, welke 
hier aangevoerd worden. Dat het vaak bezwaarlijk is, om, waar twee dunne 
celiulose-wanden eng aaneensluiten, deze van elkander te onderscheiden, geef ik 
