DE GESLACHTSGENERATIE DER GLEICHENIACEEËN. 21 
membraan, dat door intussusceptie grosien kan en de rhizoidecel, als zij naar 
buiten treedt, als kiembuis blijft bekleeden. Dit nieuwe membraan legt zich, zoo 
lang de spoor nog niet geopend is, aan alle zijden innig aan tegen den binnen- 
wand der exine, resp. der intine. Van deze laatste is die wand dan vaak niet als 
afzonderlijke laag te onderscheiden. Na opening der spoor gelukt dit slechts in 
geval zij, zoowel als de intine, z. a. bij Corsinia, eene zekere dikte heeft. Zou 
het daarom niet waarschijnlijk zijn, dat in vele gevallen, waarin men bij opper- 
vlakkig onderzoek zou meenen dat het binnenste, nog niet gecuticulariseerde ge- 
deelte van den oorspronkelijken spoorwand de eerste rhizoide- en prothalliumcel 
bekleedde, dit in werkelijkheid geschiedde door een eigen, uit het plasma der 
kiemende spoor gevormden wand? Al is dit laatste slechts een vermoeden, ik 
acht dit op grond van al het boven medegedeelde aannemelijker dan dat de 
oorspronkelijke spoorwand zich als het ware verjongen zoude tot het teedere 
membraan der kiemcel. 
« Om tot de kiemende Gleichenia-sporen terug te keeren, op het straks beschre- 
ven stadium, waarin de jonge plant als eene papil uit den spoorwand te voor- 
schijn treedt, heeft er gemeenlijk reeds celdeeling plaats gehad in den spoor- 
inhoud. Bij behandeling met ScmuLrze'’s reagens ziet men den gecontraheerden 
protoplasma-inhoud in tweeën gedeeld, soms ieder gedeelte met een kern voor- 
zien, en tusschen beide deelen bevindt zich een cellulosewand, loodrecht op de 
latere groeias. (Zie mijn opstel bovengenoemd, figg. 10 en 13). Deze deelingswand 
is in gunstige gevallen ook reeds zonder de inwerking van chloorzinkjod te 
zien, maar vertoont zich bij aanwending van dit reagens duidelijk als eene dunne 
blauwe streep, aan de beide einden aansluitende aan den nieuw gevormden cel- 
lulose-wand, het endosporium der vroegere schrijvers. Zoodanige celdeeling reeds 
in de spoor is overigens niet vreemd. Kny heeft ze voor Ceratopteris (Die 
Parkeriaceen, pag. 9 Taf 1, fig. 3) PRANTL voor Trichomanes en Hymenophyl- 
lum (Die Hymenophyllaceen, pag. 41) beschreven, en bij Ceratopteris heb ik 
Kny’s opgaven bevestigd gevonden. Van de beide alzoo gevormde cellen wordt 
nu de eene de initiale van het prothallium, de andere het eerste rhizoid, en zij 
hebben ieder haar eigen ontwikkelingsgang, zooals in het volgende hoofdstuk 
nader zal uiteengezet worden. 
