DE GESLACHTSGENERATIE DER GLEICHENIACEEËN, 23 
in fig. 30 zien wij iets dergelijks. Uit de celdeelingen van den spoorinhoud 
zijn twee gelijkwaardige rhizoiden ontstaan, waarvan het bezwaarlijk is uit te 
maken, welk het primaire is; beide blijven echter . kort, en uit de tweede cel 
van het prothallium (de eerste die buiten de spoor te voorschijn komt in de 
teekening) is al reeds een derde, veel langer rhizoid gevormd, in de figuur slechts 
ten deele geteekend. Na nog twee eenigszins verlengde cellen, welke den draad 
vormen, begint in de vierde cel van het prothallium de eerste deeling in andere 
richting. Van dit laatste verschijnsel eindelijk, (waarop wij zoo aanstonds nader 
terugkomen) geven ons de overigens normale prothallia van G. hecistophylla 
(fg. 26, 27 en 29) voorbeelden in de derde cel. 
Al deze verschillen zijn echter onbeduidend in vergelijking van de belangrijk 
gewijzigde vormen, welke andere prothalliën vertoonen. Indien men namelijk 
de kiemplantjes van G. hecistophylla in figg. 31 en 32, van G. rupestris in 
figg. 37 en 38, van G. dicarpa fig. 36, allen naar het leven geteekend, verge- 
lijkt met de zoo even beschreven vormen, dan zou men bezwaarlijk gelooven, 
dat zij van dezelfde species afkomstig zijn, wanneer niet de spoorkleppen met 
de kenmerkende balken, aan de prothallia gehecht, daaraan geen twijfel over- 
lieten. 
Ik geloof, deze afwijkende vormen te kunnen terugbrengen tot twee typen 
dat van het lichamelijk prothallium en dat van eene reeks van gelijkwaardige 
draden, beide ontstaan uit het ontbreken van eene onafgebroken reeks van even- 
wijdige celdeelingen van den aanvang der kieming af, of, wil men liever, van 
een wijziging in de richting der nieuwe deelingswanden reeds aanstonds bij de 
kieming, welke in het eene geval blijft voortduren, in het andere kort van duur 
is. Zoo is b. v. het fig. 36 afgebeelde prothallium vermoedelijk aldus gevormd 
Eerst had eene deeling van den inhoud der spoor op de gewone wijze plaats 
door een dwarswand aa, waardoor de eerste prothalliumeel en de aanleg van 
het eerste rhizoid ontstonden. Maar in plaats van zich bij den groei te ver- 
lengen en door een zeker aantal deelingswanden evenwijdig aan den eersten, 
eene buis te vormen, terwijl dan het rhizoid zich eenvoudig verlengde zoo als 
gewoonlijk, ontwikkelden deze prothalliumeellen zich meer gelijkmatig in aile 
richtingen en deelden zich vooraf ieder in twee cellen door wanden 5b en 
bt’ loodrecht op den vorigen deelingswand. Van de aldus verkregen quadrant- 
cellen werd ééne tot het eerste rhizoid, van de overigen deelden zich de beide 
bovensten door wanden ce en c'c'‚ waarvan de eerste volgens het zoogenoemde 
beginsel der rechthoekige snijding (SacHs) gericht was, en de cel ech vormde, 
die als de topcel van het prothallium kan beschouwd worden. De andere wand 
e'e’ was evenwijdig aan bb, maar loodrecht op aa, en vormde twee andere 
