26 DE GESLACHTSGENERATIE DER GLEICHENTACEEËN, 
vier achtereenvolgende stadia van ontwikkeling voorstellen en waarin de suc- 
cessieve deelingen door de cijfers 1, 2, 3, 4, enz. zijn aangewezen, terwijl boven- 
dien de oudere wanden iets dikker geteekend zijn. Men ziet hier in fig. 18 
den overgang tot den vlaktevorm door schuinsche deelingswanden 1, 2 en 3, 
evenzoo als fig. 23 dit met geringe wijziging vertoont, maar nog geene deelin- 
gen in de door de topcel afgescheiden segmenten. Dit heeft eerst plaats in fig. 19 
in de door de wanden 1, 2 en 3 gevormde eel (het wandje w), terwijl inmid- 
dels de topcel door den wand 4 zich verjongd heeft. Een iets ouder stadium 
vertoont fig. 20, alwaar ook wel de topeel door de wanden 3 en 4 begrensd 
is, maar waar in de vroeger gevormde cellen reeds enkele antikline en perikline 
deelingen hebben plaats gehad. In nog hoogere mate is dit het geval in fig. 21, 
alwaar ook de hoofddeelingen reeds talrijker zijn en de topeel door de wanden 
5 en 6 begrensd is. 
Zeer regelmatig is ook de celdeeling bij Gleichenia circinata in fig. 6, 7 
en 8. In fig. 6 vindt men vijf op elkander loodrecht staande deelingen en enkele 
secundaire, anti- en perikline deelingen. De topeel wordt door de wanden 4 
en 5 gevormd. Het in fig. 7 afgebeelde prothallium vertoont geheel hetzelfde 
proces in iets ouder stadium. De topcel is begrensd door de wanden 5 en 6, 
en het aantal secundaire deelingen is grooter geworden. Dit alles is in nog 
hooger mate het geval in fig. 8, alwaar reeds eene zevenmalige deeling heeft plaats 
gehad. Eenmaal, nam. van 3 op 4, heeft hier eene wandvorming plaats gehad 
evenwijdig aan de voorafgaande. In dat segment treft men de eerste randecellen- 
vorming van het prothallium aan, door het ontstaan van den periclinenwand r. 
Een ander voorbeeld, van Gieichenia rupestris, geven de figuren 39, 40, 41 en 42. 
In fig. 39 ziet men het bovenste gedeelte van een prothallium op ongeveer de- 
zelfde hoogte van ontwikkeling als dat in fig. 18 afgebeeld, maar met reeds een 
paar secundaire deelingswanden. In fig. 40, dat van een iets ouder, meer spa- 
telvormig prothallium, dat zich tamelijk symmetrisch heeft ontwikkeld en waar 
de topeel juist in het midden is gelegen. Daarentegen in fig. 41 een prothal- 
hum, dat schijnbaar meer onregelmatig is ten gevolge van de zijtakken, die 
rechts en links tegen den hoofdtak aanliggen, maar waarin men toch nog, zoo- 
als door cijfers in de figuur is aangegeven, de hoofddeelingen kan onderkennen. 
De deelingswand 5 van de topcel is hier niet zooals gewoonlijk loodrecht op, 
maar evenwijdig aan den voorafgaanden wand 4. Het prothallium in fig. 42 
afgebeeld is reeds ouder, en hier is het moeilijker om den loop der successieve 
deelingen te volgen. De topeel t is hier nog herkenbaar, maar er heeft reeds 
eene aanzienlijke randcellenvorming door pericline wanden plaats gehad en het 
prothalltum vertoont den overgang tot den hartvorm. Het heeft ook dit bij- 
