DE GESLACHTSGENERATIE DER GLEICHENIACEEËN. 21 
zondere, dat de aanvankelijke draadvorm ontbreekt, doordien reeds de tweede 
eel zich in eene richting loodrecht op de eerste deeling gedeeld heeft. Einde- 
lijk Gleichenia hecistophylla, waarvan de figuren 33, 34, 35 de afbeeldingen 
van drie prothalliën geven, hoewel wat figg. 33 en 34 betreft, alleen van het 
gedeelte boven den draad. Van deze is fig. 33 het jongste prothallium. Aan 
het einde van den draad ontspringt, behalve het hoofdgedeelte, een zijtak 
die uit drie cellen bestaat en in de fig. onderligt en doorschemert. In het 
knotsvormige uiteinde van den hoofdtak heeft de successieve deeling plaats ge- 
had volgens de aangegeven cijfers, waarbij opmerking verdient, dat hier door krach- 
tiger ontwikkeling der eene helft (op de teekening de linkerzijde) de topcel zijde- 
lings is geplaatst; een verschijnsel algemeen bij Cyatheaceeën, volgens BAUKE, 
en dat alzoo ook bij Gleichenaceeën somwijlen voorkomt. In het prothallium, 
fig. 34 afgebeeld, heeft eenigermate hetzelfde plaats, hoewel in minder mate. 
Dit prothallium, iets ouder dan het vorige, heeft de topcel begrensd tusschen de 
deelingswanden 6 en 7 en, evenals bij het in tig. 35 afgebeelde, dat van ongeveer 
gelijken ouderdom is, liggende in de inbuiging, waardoor de aanleg tot den 
hartvorm ontstaat. Im beide prothalliën zijn ook reeds onderscheiden randeellen 
gevormd. 
Worden de prothallia ouder, dan verkrijgen zij meer en meer den hartvorm, 
doordien aan den top de omtrek vlakker wordt en allengs overgaat in eene in- 
buiging, naarmate de zijdelings geplaatste cellen meer en meer den top in groei- 
snelheid overtreffen en dientengevolge zich allengs als twee vooruitspringende 
lobben voordoen. 
De juiste opeenvolging der celdeelingen wordt dan hoe langer hoe moeilijker 
en eindelijk onmogelijk aan te duiden, maar wel vindt men in de normale, sym- 
metrisch gevormde prothallia eene regelmatige afwisseling van antikline en perikline 
wanden volgens het bekende beginsel van rechthoekige snijding, zoodat het 
celnet reeksen van confocale ellipsen en parabels vertoont, overeenkomstig met 
de ten opzichte van andere Varenprothalliën door Sacus (Arbeiten d. bot. In- 
stituts in Würzburg II. Heft 1 en 2) gegeven voorstelling. Het is onnoodig 
bij dit punt, dat elders herhaaldelijk en uitvoerig behandeld is, en waaromtrent 
mij de Gleichenia-prothalliën niet van andere meer bekende Varens schijnen 
aftewijken, nader stil te staan. 
Gewoonlijk neemt men aan, dat wanneer het prothallium den knotsvorm of 
althans wanneer het den hartvorm aanneemt, de topcel als zoodanig verdwijnt, 
en in hare functie door randcellen vervangen wordt. Deze voorstelling is echter, 
zooals reeds PRANTL (Hlora 1818, p. 531) zeer terecht heeft opgemerkt, niet 
geheel juist. Wel vindt men op dat stadium niet meer de naar het midden der 
% 
