DE GESLACHTSGENERATIE DER GLEICHENIACEEËN. 39 
vrij naar buiten getreden zijn en in tegengestelde richting voortgroeien, aan- 
vankelijk ook nog gevoed door het levende deel van het prothallium, waarmede 
een deel van den embryo nog geruimen tijd in innige verbinding blijft. Dit sta- 
dium is afgebeeld in fig. 91. 
Ten laatste sterft het prothallium langzaam af en de jonge plant voorziet 
zelve in hare behoeften. Aan den primairen wortel ontstaan zijwortels en naast 
het primaire blad, dat slechts een beperkten levensduur heeft, vormen zich succes- 
sievelijk, hoewel langzaam, iets meer samengestelde blaadjes, gelijk dit ook bij 
andere Varens het geval is. Ik treed ten opzichte hiervan echter in geene bij- 
zonderheden, daar het niet mijn voornemen is, in deze verhandeling ook de 
sporengeneratie der Gleicheniaceeën te beschrijven. 
Alleen nog een paar opmerkingen, waartoe het onderzoek der bovengenoemde 
doorsneden van de jonge plant mij aanleiding geeft, met betrekking tot de cel- 
deeling aan de vegetatiepunten. Vooreerst vindt men, dat de top voortgroeit 
door eene driehoekige topcel (zie fig. 88), welke regelmatige segmenten afsnoert, 
die dan door achtereenvolgens op elkander loodrechte deelingswanden zich in 
een aantal cellen verdeelen. Hier zijn de op elkander volgende segmenten (in 
de figuur door nommers aangeduid) gemakkelijk te herkennen. 
Ten anderen leert de overlangsche doorsnede door den top van den wortel 
(fg. 89), dat hier, evenals bij andere Varens, de nieuwe deelen gevormd worden 
uit eene, zich telkens verjongende, tetraedrische topcel, welke zijsegmenten en 
een topsegment afsnoert, waaruit de verschillende deelen van den wortel en de 
wortelmuts ontstaan. Deze celdeelingen, overigens reeds geruimen tijd bekend 
en herhaaldelijk beschreven, hebben in den laatsten tijd weder meer de aandacht 
getrokken naar aanleiding der nieuwere onderzoekingen van v. TieGHEM en DouLIor 
in Ann. d. sc. nat. Te Série. Tom. VIII, p. 382, die tot een ander resultaat 
hebben geleid dan de tot dus verre algemeen aangenomen uitkomsten van NAGELI 
en LeireeB. Deze laatsten vonden in 1868 uit eene reeks van onderzoekin- 
gen, dat de zijsegmenten der topcel van den wortel de schors, den centraal- 
cilinder en de opperhuid vormen, terwijl het topsegment der topcel alleen aan 
de wortelmuts het aanzijn geven zou. Daarentegen beweren v. TrrGHeM en 
Dovrior, na een niet minder uitgebreid onderzoek, dat, in overeenstemming met 
hetgeen bij Phanerogamen voorkomt, de drie zijdelingsche segmenten der topcel 
alleen den centralen cilinder en de schors van den wortel leveren, zoodat het 
buitenste segment de opperhuid en de muts vormt, en deze laatste dus als een 
deel der epidermis te beschouwen is. Mijn onderzoek van den jongen wortel 
van Gleichenia leidt mij tot het besluit, dat voor deze Varenfamilie de voor- 
stelling van NAGELI en LEITGEB moet gehandhaafd worden, zooals blijken kan 
