48 DE GESLACHTSGENERATIE DER GLEICHENIACEEËN. 
Na bevruchting sterft de hals af tot aan de onderste cellen, welke zich om 
de eicel sluiten en even als de buikwand van het archegonium geruimen tijd 
met deze medegroeien. De eicel zelve deelt zich herhaaldelijk door op elkander 
loodrechte wanden en wordt tot de meercellige embryo, waarin zich weldra de 
driehoekige topcel van den wortel differentieert. 
De buikwand van het archegonium wordt, waarschijnlijk in verband met den 
langzamen groei bij de Gleicheniaceeën, twee cellenlagen dik. 
Bij Gleichenia worden somwijlen op hetzelfde prothallium twee eicellen naast 
elkander bevrucht en ontwikkelen zich tot embryonen. 
Later doorboort de embryo den buik van het archegonium waaraan de bruine 
hals nog gehecht is, en komen de eerste wortel en het eerste blaadje van den 
jongen Varen vrij. 
Bij den groei van den wortel, die langzamer is dan die van het blaadje, ontstaan 
de opperhuidcellen uit de zijsegmenten der topcel volgens de voorstelling van 
NÄGELI en LEITGEB, en niet, zoo als v. TreGHEM en DourLror voor vele andere 
planten hebben aangetoond, uit het topsegment der topcel. 
Bij den groei der prothallia van Gleicheniaceeën vertoonen zich somwijlen 
merkwaardige afwijkingen, zoo als: 
10. Voortdurende groei en deeling der vegetatieve cellen van het prothallium, 
zoodat dit eene reusachtige grootte bereikt, zonder vorming van antheridiën en 
archegoniën. 
20. Neiging tot dioecie, bestaande in vorming van talrijke arehegoniën op 
groote, goed ontwikkelde prothalliën, die geen of hoogstens een enkel antheri- 
dium dragen; een voorbeeld van apandrie, volgens pe BARY bij Varens nog 
niet waargenomen. 
30, Algemeene proliferatie, d. i. vorming van talrijke secundaire en tertiaire 
prothallia met antheridiën en archegoniën uit enkele randcellen of celgroepen. 
aan den rand van oude, aan de basis afstervende prothalliën. 
EE 
jn 
