6 DE HORNSTEINSCHE ZES-EN-TWINTIG-DAAGSCHE PERIODE. 
dan zou nog eene verdeeling in slechts twee hoofdgroepen tot heden niet de- 
zelfde zekerheid geven als de hier gevolgde methode. De eenige weg om tot 
een bruikbaar resultaat te geraken is, dat men niet den physischen maar den 
statistischen weg volgt en niet door splitsing in vele of zelfs twee deelen de 
waarde van elk der afzonderlijke bepalingen aanmerkelijk verzwakt of misschien 
vernietigt. Het verschijnsel toch is niet waargenomen in de pbysische beteekenis 
van het woord maar bedolven onder een groote quantiteit onbekende grootheden 
waaruit het slechts langs den weg der statistiek te voorschijn geroepen kan worden. 
Uit de hieronder gepubliceerde resultaten van dit onderzoek zal de juistheid 
van dit standpunt terstond blijken. Indien toch de amplitude zóó groot was, 
dat de periode in elk der groepen duidelijk te voorschijn trad, dan zou zelfs 
de berekening der harmonische formulen onnoodig zijn: uit de verschuiving 
van de maxima in de getallenreeksen der Tabellen XVIII tot XXX zou ter- 
stond de duur der periode te berekenen zijn. Indien het ook al niet mogelijk 
ware volgens deze eenvoudigste methode tot een goed resultaat te geraken, (b. v. 
door de aanwezigheid eener dubbele fluctuatie naast de enkele) dan zou toch 
uit de harmonische formulen terstond de correctie moeten blijken, die aan te 
brengen was aan het grondgetal 25.80. De argumenten toch zouden allen 
onderling gelijk moeten zijn, gelijkmatig af- of toenemen, al naar mate de duur 
der periode gelijk aan, grooter of kleiner dan 25.80 ware. Het is duidelijk 
dat dit geval zich nergens voordoet en dus ook eene splitsing bij de bereke- 
ning in twee of meer groepen steeds het resultaat in waarde zal doen verliezen. 
Zoowel om de juistheid der berekeningen, die allen in duplo verricht zijn, 
aan contrôle te onderwerpen, als om hen, die meenen dat, niettegenstaande 
deze opmerkingen, eene meer eenvoudige methode tot hetzelfde doel kon leiden, 
hiertoe in staat te stellen, zijn zoowel de sommen der groepen als de berekende 
formulen in druk gegeven; uit deze laatsten kan men zieh zonder veel moeite, 
twee groepen vormen ten einde door berekening van het phasenverschil, den 
duur der periode te bepalen. Buitendien was deze uitvoerige publicatie wen- 
schelijk omdat de genoemde sommen en formulen tot grondslag moeten dienen 
waarop latere onderzoekingen worden opgebouwd. 
Eindelijk moge, in dit inleidend gedeelte, op het voordeel gewezen worden 
dat eene verdeeling van het cirkelquadrant in honderd deelen voor een onder- 
zoek van dezen aard oplevert. Zonder het gebruik hiervan en de hiervoor aan- 
gelegde uitstekende tabellen van GRrAvELIUS, zou het zeker nog niet mogelijk 
geweest zijn de aangevangen taak ten einde te brengen. Het scheen mij daarom 
wenschelijk om ook de hier gegeven resultaten in centigraden te publiceeren, ook al 
is de wijze van verdeeling nog niet zoo algemeen aangenomen als wenschelijk is, 
