16 DE HORNSTEINSCHE ZES-EN-TWINTIG-DAAGSCHE PERIODE. 
RESULTAAT DER RANGSCHIKKING, 
Enkele periode. Dubbele periode. 
25.75 17.20 39.38 11.86 377.75 
25.76 20.40 46.03 16.46 16.35 3758 
25.77 23.37 55.34 18.68 53.88 
25.78 25.80 65.49 18.08 gien 
25.79 27.55 75.98 10°6g 14-88 131.91 40.07 
25.80 28.56 86.66 10.22 177.61 
25.81 28.17 97.59 10.93 600 240.20 
25.82 28.19 107.83 10.24 4,67 325.49 
25.83 26.83 117.96 5.14 387.65 
25.84 24.81 127.54 4.46 20.62 
25.85 22.20 136.19 3.06 13.22 
A= 1251 B == 4.771 C == 02 
d X max. —= 6.754 _P — 25.8075 
28'.62 
Y max. —= 28.62 Ao == 553 == 0,114 
C‚ == 94°.86 
Uit het regelmatig verloop der amplituden en argumenten van de enkele 
groep blijkt dat aan deze reeks groote waarde mag toegekend worden. De 
berekende waarde van T wijkt acht duizendste deelen van een dag af van die, 
hierboven uit barometer-waarnemingen te Batavia afgeleid en komt bijna vol- 
maakt overeen met die, berekend uit deze laatste observaties, zonder toevoeging 
der elfde groep, 25 8070, het getal in Vol. X berekend. 
Ook eene dubbele periode schijnt aanwezig te zijn, waarvan de amplitude, 
evenals bij den barometer, ongeveer de helft bedraagt van die der enkele periode. 
De maxima liggen echter nog te ver uit elkander bij de enkele en dubbele 
periode en als gevolg daarvan zijn de argumenten in de nabijheid van 25.81 
te onzeker, dan dat men verder zou kunuen gaan dan het constateeren van de 
groote waarschijnlijkheid van het bestaan der dubbele periode. 
Nog eene andere voor dit onderzoek niet onbelangrijke conclusie kan uit dit 
resultaat getrokken worden. Daar tot heden geene verschijnselen van aard- 
magnetischen aard (behalve de seculaire variatie) bekend zijn, die niet in inten- 
siteit veranderen met de frequentie der zonnevlekken, en de Praagsche Obser- 
vaties bijzonder voor dit onderzoek geschikt schijnen, zijn in Tabel V naast 
de amplituden A, der enkele periode, aan Tabel IV ontnomen, de Wolf’sche 
„Relativzahlen”’, correspondeerende met elke groep, geplaatst. 
