DE HORNSTEINSCHE ZES-EN-TWINTIG-DAAGSCHE PERIODE. 19 
tale kolommen sterk uitgesproken maxima zal aantreffen, zoodat het hier niet 
wel mogelijk is eene doeltreffende methode ter bepaling van de grootheid q en 
dus ook van A te vinden. Al treedt derhalve compensatie in bij het summee- 
ren over alle groepen, zoo kan toch elk individueel groep-argument hierdoor in 
belangrijke mate veranderd zijn, zoodat berekening van den duur der periode 
uit phasenverschil van enkele groepen hier niet, als bij de daggemiddelden, tot 
bruikbare resultaten kan leiden. Bij vergelijking van de argumenten der groep- 
formulen van Tabel VIT met die van Tabel IV is het dan ook terstond dui- 
delijk dat deze methode hier niet kan toegepast worden. 
Eindelijk volgt uit de volgorde der getallen in Tabel VI dat, ofschoon in 
het algemeen de amplitude, evenals bij de daggemiddelden, de schommelingen 
van het zonnevlekkengetal volgen, hier toch, waarschijnlijk ten gevolge van 
het optreden van groote storingen, de volgorde niet zoo in overeenstemming is 
met die der getallen R als in Tabel V. Rangschikt men de groepnummers 
der Tabellen V en VI volgens opklimmende correspondeerende grootheden zoo 
vindt men : 
Zonnevlekken dad Or 300, Orla ke 
Aj, Daggemiddelden Oor 4e Or der sa 
A, Afwijkingen de 4 BDO 2-07 
Sommen der Afwijkingen 5, 4, 9, 3, 6, 8, 7, 2, 1 
waaruit blijkt dat de sommen der Afwijkingen volledig de schommelingen der 
zonnevlekken volgen, de amplituden der daggemiddelden vrij wel, met uitzon- 
dering der 8ste groep, die ver uit de haar toekomende plaats treedt, de ampli- 
tude der afwijkingen echter in veel geringer mate daar hier de 3de, 8ste en 9de 
groep abnormaal gelegen zijn. 
De variaties op deze wijze genomen, als de som der verschillen van de indi- 
vidueele observaties met de daaruit berekende daggemiddelden, geven eene 
grootheid saamgesteld uit de dagelijksche variatie en de storingen, de dagge- 
middelde toch is in den regel voor een groot deel bevrijd van den invloed eener 
opgetreden storing omdat deze zelden lang aanhoudt en, indien zij dit al doet, 
zoowel positieve als negatieve bewegingen te voorschijn roept. 
Elk dezer beide grootheden is, voor zich zelf, veranderlijk met het aantal 
zonnevlekken, maar het is vooralsnog niet mogelijk de beide grootheden op 
afdoende wijze van elkander te scheiden, zoodat de quaestie hier onuitgemaakt 
moet blijven of een der beide of wel beide grootheden aan de 26-daagsche 
schommeling onderworpen zijn. In elk geval blijkt uit de in deze Tabel gege- 
ven resultaten dat er onregelmatigheden bestaan en het is natuurlijk aan te 
:k 
