METINGEN OVER KERR’S VERSCHIJNSEL 
BĲ 
MAGNETISATIE EVENWIJDIG AAN HET SPIEGELEND OPPERVLAK, 
DOOR 
Dr. RR SISSING H. 
BEN: Bee T DING: 
1. Kerr heeft den invloed, dien het magnetisme bij de terugkaatsing van 
het licht door het pool- en zijvlak van een magneet uitoefent, in 1877 en 1878 
gevonden en in hoofdtrekken aangegeven *. Het verschijnsel kan het eenvoudigst 
op de volgende wijze beschreven worden. Zoo de invallende lichtbundel in een 
der hoofdvlakken, d. w. z. in of loodrecht op het invalsvlak is gepolariseerd, ont- 
staat door de magnetisatie in het teruggekaatste licht een componente, waarvan 
het polarisatievlak loodrecht is op dat van den invallenden lichtbundel. Deze 
componente heeft een bepaalde amplitude en phase, afhangende van den invals- 
hoek, de sterkte der magnetisatie en de optische constanten van den spiegel. 
Het teruggekaatste licht is in het algemeen elliptisch gepolariseerd. Voor een vol- 
ledige beschrijving moet men dus de amplitude en phase voor iederen invalshoek 
kunnen aangeven en tevens den invloed, dien verschillende factoren hierop uit- 
oefenen. 
* J. Kerr. On Rotation of the Plane of Polarisation by Reflection from the Pole of a Magnet. 
Phil. Mag. Ser. 5. Vol. 3. 
J. Kerr. On Reflection of Polarized Light from the Equatorial Surface of a Magnet. Phil. Mag. 
Ser. 5. Vol. 5, 
Et 
NATUURK. VERH. DER KONINKL. AKADEMIE. DEEL XXVIII. 
