EVENWIJDIG AAN HET SPIEGELEND OPPERVLAK. 5 
lichteomponente positief rekenen volgens de richting O1IJ, die uit O X door een 
positieve analysatordraaiing ontstaat. 
De analysator stond, voor de polarisator gedraaid en de spiegel gemagne- 
tiseerd was, op uitdooving. Draai den analysator een hoek p‚ 
De analysator laat nu door van de drie bovengenoemde teruggekaatste licht- 
stralen : 
een lichtbundel met de amplitude — fp;:, standaardphase, 
hpip, vertraging ®, 
Wi , vertraging m;. 
” ” ” ” »” 
„ ” ” ” ” 
De verplaatsing in den resulteerenden lichtbundel is alzoo 
t 
— f Pia cos 2 mot h pip cos (2 ri) + wi cos (2 eg) 
en de intensiteit 
[fia + hopipeosb + w;eos mi}? + [hopipsind + gisinm;}’. . .. (Ll) 
Het invallende licht zij vervolgens gepolariseerd loodrecht op het invalsvlak, 
de amplitude 1. Men draaie den polarisator een hoek pi. Er vallen dan op 
den spiegel twee lichtbundels: 
een, gepolariseerd | invalsvlak, amplitude 1 
» » I » ) n — Pp". 
Hieruit ontstaan door de terugkaatsing : 
10, een straal, gepolariseerd | invalsvlak, amplitude 4, vertraging ®, 
— f pip, Standaardphase, 
+ wi , vertraging m;, 
0 
20. ” ” ) ” Ĳ ” ) n 
30 
d ” ” ) ” ” „ ) ” 
de magnetische lichtcomponente. 
De analysator stond, voor de polarisator gedraaid en de spiegel gemagnetiseerd 
* Volgens de bepalingen in $ 2 is de verstoring bij een lichtstraal gepolariseerd _}_invalsvlak, die ont- 
staat door een positieve draaiing van den polarisator over een scherpen hoek uit een azimut 0? positief. Der- 
halve moet de verstoring in den lichtbundel gepolariseerd || invalsvlak, die ontstaat door een draaiing 
van den polarisator over een scherpen hoek uiteen azimut 90° als negatief in rekening gebracht worden. 
