6 METINGEN OVER KERR’S VERSCHIJNSEL BĲ MAGNETISATIE 
werd, op uitdooving en wordt nu (zie Fig. 2) over een hoek px gedraaid. De 
analysator laat nu door 
een lichtbundel, met de amplitude Ap, , vertraging ®, 
» » ek » ___—f pip, Standaardphase, 
» » rr kedt) » +41 , vertraging my. 
De verplaatsing in den resulteerenden lichtbundel is 
í t t 
—fPiposdn + gaon (2m) —- hgrocon(ta ge) 
de intensiteit 
[—fopip + eos mz J hopla cos B]? + [uysin my 4 h@prasind]?. .... (2) 
Bij de afleiding der formules (1) en (2) zijn grootheden van de orde (p;, )®, 
U pip enz. verwaarloosd. Daar de draaiingen slechts enkele minuten bedragen en 
tw nog kleiner is dan 0.001, is dit geoorloofd. 
4. De uitdrukkingen (Ll) en (2) geven onmiddellijk de waarde der minimum- 
draaiingen. Maakt de polarisator een hoek @;, met het invalsvlak, dan wordt 
de draaiing p;, van den analysator, waarbij het teruggekaatste licht een mini- 
mum is, welke draaiing w;, genoemd wordt, volgens (1) gegeven door de verg. 
mn 
— JP; + Apipeosb + mwicosmj=0. ..... WENDE (3) 
Maakt de analysator een hoek p;… met een vlak loodrecht op het invals- 
vlak, dan wordt volgens (1) de draaiing van den polarisator, waarbij het terug- 
gekaatste licht een minimum is, alzoo de minimumdraaiing p;, gegeven door 
h Dip — fPiacoë®d F picos (D — mjs Or ern ee ee ek (4) 
ee …. m m . …. 
De minimumdraaiingen p,, en #,, volgen evenzoo uit (2). Zij worden gegeven 
door de vergelijkingen 
—{ 4) F Apracos® + gycosmy= 0... ese ‚ … (5) 
hk — foipeosb + uicos(b—mj)=0. en (6) 
De vergelijkingen (3)—(6) kunnen ook verkregen worden uit de meetkundige 
