8 METINGEN OVER KERR’S VERSCHIJNSEL BĲ MAGNETISATIE 
Bij den hoofdinvalshoek is = en zijn volgens de verg. (3) tot (6) de 
minimumdraaiingen onafhankelijk van de hoeken pip, pias Pip» Pra, dus even 
groot, of de nicols in de hoofdstanden staan dan wel een kleinen hoek hiermee 
maken. De meetkundige constructie van de resulteerende amplitude der licht- 
bundels, die de analysator doorlaat, leert de reden dezer onaf hankelijkheid. 
Maakt toch de polarisator een hoek pip met het invalsvlak, dan is volgens 
Fig. 3 4D de resulteerende amplitude. AD is, daar bij het draaien van den 
analysator voor het bepalen van den minimumstand alleen AB verandert, een 
minimum, zoo 4D | 4B. Bij den hoofdinvalshoek, waar ® = 5 is dit onaf- 
hankelijk van BC == hpip*. 
6. De lichtsterkte van den bundel, dien de analysator doorlaat na een 
minimumdraaiing Pi is volgens (1) (hpipsin® + wisinm;). Draait men nu 
den analysator uit dezen minimumstand een hoek e,‚ dan is mede volgens (1) 
de vermeerdering der lichtintensiteit f?. Daar deze kleine vermeerdering het 
scherpst wordt waargenomen, indien de oorspronkelijke lichtsterkte bij den mi- 
nimumstand het kleinst is, zijn alzoo, aannemend, dat m niet en « met het 
omkeeren der magnetisatie alleen van teeken verandert, de minimumdraaiingen 
bij positieve en negatieve magnetisatie niet even scherp waar te nemen. Dit 
is alleen het geval, zoo de hoeken p;p enz. nul zijn, dus een der nicols juist 
in een der hoofdvlakken staat. De scherpte, waarmee de minimumdraaiingen 
bepaald worden, is het kleinst, zoo & dicht bij 90° ligt, dus in de nabijheid 
van den hoofdinvalshoek, het grootst bij groote en kleine invalshoeken. 
C. _Nuldraadingen. 
1. De verg. (Ll) en (2) leveren ook de waarden der nuldraaiingen. Opdat 
toch de intensiteit van het licht, dat de analysator doorlaat, nul is, moeten 
Pip Pias die nu de beteekenis hebben van pip, pÎi;a volgens (L) voldoen aan de verg. 
—_ÍW, + hg; cos ® + wi cos m;=0, hp; sin F Hisinm;=—=0 ....(8) 
Evenzoo geeft (2) de verg. diep 0,, p°/« bepalen, nl. 
* De verg. (1) leeren, dat men het teeken van u kan kiezen en eerst daardoor het kwadrant van 
m_ bepaald wordt. Ditzelfde volgt uit de verg. (3) — (6), daar deze alleen de grootheden 
isin mi, pi cos mi enz. bepalen. 
