EVENWIJDIG AAN HET SPIEGELEND OPPERVLAK. 9 
hl + ge eos mj + h Via cosb—=0, gsinm Hhgjasind=0..... (9) 
Hieruit volgt, 
Ed! hp; sin ® 
cotg mj = — 7 —_ HoolgP, Ui= —— ed 
Hg SEN sin mj 
Eh U Ta AN ER (10) 
Air ho? sin® 
OSE nk AN 
h sin ® sin my 
Pa 
De vergelijkingen (9) en (10) kan men ook weer afleiden uit de meetkundige 
constructie van de resulteerende amplitude der lichtbundels, die de analysator 
doorlaat. Zoo geven de verg. (8) aan, dat de projectie van deze resulteerende 
amplitude 4D (zie $ 4 Fig. 4) in twee onderling loodrechte richtingen nul is, 
dus AD zelve nul. Dezelfde beteekenis hebben de verg. (9) *. 
Neemt men aan, dat bij omkeering der magnetisatie van de magnetische 
lichteomponente de phase m niet en de amplitude « alleen van teeken verandert, 
dan volgt uit de verg. (8) en (9), dat de nulstanden bij positieve en negatieve 
magnetisatie symmetrisch zijn ten opzichte der beide hoofdvlakken, d. w. z. het 
invalsvlak en een vlak loodrecht hierop. 
De hoeken, die de nulstanden der nicols bij positieve en negatieve magneti- 
satie met elkander maken, welke door wip, wia, WI, Wia zullen aangeduid 
worden, zijn dus tweemaal zoo groot als de hoeken p;,, p°ia, prm pia T 
Bepaalt men door waarnemingen niet de hoeken @, maar de hoeken w, dan 
vindt men « en m uit: 
pii hi sind 
cotg mj = — = + ecotgb, Wwi= £ 
hw. sin P 2 sin m; | 
KEN (11) 
Pe 1 hw), sin ® 
cotg my — - + cohtgb, W= EERE 
hy? sind 2 sin m7 
a 
8. De nuldraatingen zijn bij zeer kleine en zeer groote invalshoeken niet 
* Vergelijk Kaz t. a. p. pg. 48—55 en pg. 61. 
t Uit de verg. (8) — (11) blijkt, dat men het teeken van g kan kiezen en eerst hierdoor het 
kwadrant van m bepaald wordt. 
F 2 
NATUURK. VERH. DER KONINKL. AKADEMIE. DEEL XXVIII. 
