EVENWIJDIG AAN HET SPIEGELEND OPPERVLAK, 1t 
III. BESCHRIJVING VAN DEN TOESTEL. 
A. De spiegels. 
10. Ten einde den spiegel, waarop de terugkaatsing plaats heeft, sterk te 
magnetiseeren, werd aan twee ijzeren ringen, (dik 6 mM., middellijn 10 cM.) 
aan de buitenzij een vlak geslepen, lang 3 cM., in het midden breed 2.8 mM. 
(Fig. 4). In het midden van dit vlak had de terugkaatsing plaats. Deze ringen 
Fie. 4. werden met 7 lagen koperdraad, dik 1.5 à 2 mM , omwonden. 
spiegen Dicht bij de spiegels liepen de windingen kegelvormig af, zoodat 
de windingen niet buiten het vlak van den spiegel kwamen, 
om de waarneming bij groote invalshoeken mogelijk te maken. 
Den stroom leverden 15 e\ementen van BUNSEN, 5 rijen van drie 
naast elkaar geplaatste. De magnetiseerende stroom bedroeg 
meestal 15 Ampère. Het magnetisch spectrum toonde aan, dat 
binnen en buiten de klos slechts weinig krachtlijnen liepen, 
evenzoo weinig krachtlijnen aan de einden der spiegels uit den 
windingen ring traden. De krachtlijnen waren in het midden van den 
spiegel evenwijdig aan het spiegelvlak en maakten aan de uiteinden slechts kleine 
hoeken hiermede. De sterkte der magnetisatie werd bepaald door den inductie- 
stoot te meten in een om den spiegel gewonden proefdraad en dezen met den 
aardinduetor in absolute maat uit te drukken *. tieruit bleek, dat met een 
magnetiseerenden stroom van 15 Ampère de magnetisatie in het midden van 
den spiegel per volume-eenheid 1400 C.G.S. bedroeg. Zij nam, zoo de sterkte 
van den magnetiseerenden stroom tot 22 Amp. aangroeide, slechts met 2 pCt. 
toe en vermeerderde, zoo de stroom van 7.5 tot 22 Amp. klom, met 8 pCt. 
Hieruit blijkt, dat eene vrij sterke magnetisatie is bereikt en de ring nagenoeg 
verzadigd was. Ook bleek uit bepalingen met de proefwinding, dat het aantal 
krachtlijnen buiten den spiegel zeer gering was. De spiegel is in het midden 
dunner dan aan de uiteinden. Deze vorm is juist zeer geschikt om in het mid- 
den eene sterke magnetisatie te verkrijgen. 
Door deze ringen heeft men tevens het voordeel verkregen met kleine ijzer- 
massa’s te werken, welke gemakkelijker sterk te magnetiseeren zijn f. Zij stel- 
len tevens in staat den spectrometer bij het onderzoek te gebruiken. 
* H. A. Rowranp. On the Magnetic Permeability and the Maximum of Magnetism of Iron, Steel 
and Nickel. Phil. Mag. Ser. 4. vol. 46. 
$ Hierdoor kan de stroom eener dynamomachine beschikbaar blijven om elektrisch licht te leveren, 
zoo het zonlicht ontbreekt. Meestal gebruikt men zware Ruhmkorftmagneten 
* 
