14 METINGEN OVER KERR'S VERSCHIJNSEL BĲ MAGNETISATIE 
C. De polarisator en analysator. 
13. De wijze, waarop met polarisator en analysator de bepalingen worden 
verricht, is dezelfde, die reeds vroeger voor de bepaling der ‘hoofdstanden is ge- 
bezigd, d.w.z. de standen, waarin polarisator en analysator in en loodrecht op 
het invalsvlak staan. Door een betere stelling der nieols kon zij echter veel 
strenger worden doorgevoerd *. Gaan nagenoeg evenwijdige stralenbundels door 
twee nicols, dan ziet men bij de kruising een donkere streep, die over het veld 
heenschuift. Verbetert men deze inrichting met voor den polarisator een ccl- 
limator te plaatsen, waaruit evenwijdige stralenbundels treden en achter den 
analysator een voor evenwijdige stralen scherp gestelden kijker, dan worden in 
elk punt van het veld stralen vereenigd, die in een bepaalde richting door de 
nicols zijn gegaan. Deze richting bepaalt het polarisatievlak der stralen, zoodat 
alzoo in het veld de polarisatietoestand van punt tot punt verandert. De don- 
kere streep is de meetkundige plaats der punten, waarin stralenbundels ver- 
eenigd worden, wier polarisatievlakken in de beide nicols loodrecht op elkander 
staan. Gaat de streep door het midden van het veld en zijn de assen van 
collimator en nicols onderling evenwijdig, dan staan de polarisatievlakken van 
stralen, die in de richting der as door de nicols gaan, loodrecht op elkander. 
Op dezen stand der nicols worden alle draaiingen van polarisatievlakken terug- 
gebracht. De streep dient als kenmerk voor de instelling. Zij wordt steeds 
door draaiing van de nicols in het midden van het veld gebracht. Dit midden 
is aangegeven door een dunnen draad, dwars over het midden van de collima- 
torspleet. Deze plaatsbepalingen vervangen nu de schattingen der lichtsterkte bij 
de vroegere wijze van instellen met de nicols, waar men het veld zoo donker 
mogelijk moet maken. Opdat de streep scherp begrensd zij, mag de sterkte van 
het licht niet te gering zijn j en mogen ook de assen der nicols geen te grooten 
hoek met elkander maken. In het algemeen toch is het dan niet mogelijk, de 
polarisatievlakken der stralen, die door de nicols zijn gegaan, loodrecht op 
elkander te plaatsen. De plaatsen van kleinste helderheid in het veld zijn dan 
niet, zoo donker en de streep is onduidelijker, daar verschillen in helderheid het 
scherpst worden waargenomen, indien deze zelve het kleinste is. Deze methode, 
waarbij de streep als instellingskenmerk dient, welke reeds vroeger door mij 
voor de bepaling der höofdstanden werd gebruikt, is nu toegepast op de nul- en 
minimumdraaiingen. 
* Srssinen. Metingen over de elliptische polarisatie van het licht pg. 26. Ook in Arch. Neer!, 
T. XX. Vergelijk Lreprou. Wiener Sitz. Ber. Bd. 85, 
j Zie Lrpprcm t. a. p. pg. 294. 
