18 METINGEN OVER KERR'S VERSCHIJNSEL BĲ MAGNETISATIE 
EB. De Lichtbron. 
17. Als lichtbron dient de zon of een electrische laboratoriumlamp van 
Siemens van 17 Ampère. Den stroom leverde een dynamo, gedreven door een 
gasmotor. Hoe goed deze lampen ook ingericht zijn om het booglicht voort- 
durend te onderhouden, blijven toch de koolspitsen niet steeds op dezelfde plaats, 
wat bij deze proeven noodzakelijk is. Hiervoor wordt als vroeger de lamp in 
een bak geplaatst, waarmee zij door den waarnemer, zonder dat deze zijn plaats 
behoeft te verlaten, in verticale richting bewogen kan worden *. Schermen 
houden het licht buiten den toestel terug. 
F, Het magnetiseeren en ontmagnetiseeren van de ringen. 
18. De magnetiseerende stroom gaat om de sterkte te regelen en af te lezen 
door een koolweerstand en Ampèremeter. Een commutator stelt in staat de 
stroomrichting om te keeren. Soms is het noodig, aan den ring het magnetisme te ont- 
trekken. Dit geschiedt met 
T stroomen van afnemende 
sterkte en steeds omkeerend 
teeken door de windingen 
van den ring te laten gaan. 
Daar met den koolweerstand 
de stroomsterkte tot 2.3 Amp. 
kan verminderd worden, doch 
het remanente magnetisme 
dan nog te sterk was, wordt 
hierna de magnetiseerende 
klos in een zijketen geplaatst. 
Door middel van een paar 
N stopcommutators werd de 
stroomloop zoo ingericht, dat 
men de stroomsterkte met 
den koolweerstand snel tot 
2.3 Amp. kan laten afnemen, 
daarna den klos door een paar 
Fig. 6. 
KE 
Weerstands 
z_ Bank 
E) 
Koolweerstand 
Lu UP LDD U 
van den ring 
* Vergelijk Sissinau. t. a. p. pag. 12. 
