20 METINGEN OVER KERR'S VERSCHIJNSEL BĲ MAGNETISATIE 
sterkte de eene maal met een positieven, de andere maal met een negatieven 
stroom eindigt, de hoofdstanden in beide gevallen dezelfde zijn. Het overblij- 
vende magnetisme is dan zoo zwak, dat het geen waarneembaren invloed meer 
op de terugkaatsing uitoefent. 
A. De hoofdstanden der nicols na ontmagnetisatie der spiegels. 
20. Om den invloed der overblijvende magnetisatie te bepalen, nadat men 
op de boven aangegeven wijze den spiegel ontmagnetiseerd heeft, werden met 
spiegel II bij den invalshoek 51°22' na de ontmagnetisatie de hoofdstanden 
waargenomen. Was een invloed der overblijvende magnetisatie te bespeuren, dan 
werden de minimumdraaiingen bepaald. Bij den invalshoek # == 51°22' zijn deze 
vrij groot en nog scherp te bepalen (zie S 6), zoo, dat men hierin een zeer ge- 
voelig middel heeft om eene magnetisatie op te sporen. 
Bepaling van de hoofdstanden na ontmagnetisatie. Beginstroom + 15 Amp. 
Eindstroom + 0,02% Amp. 
Instellingen met den 
Polarisator. Analysator. 
144.17 304.0 
3.8 4,1 
4.0 3.9 
5.1 4.0 
5.0 5.3 
5.3 5.1 
5.0 4.5 
5.1 3.8 
144.75 304,4 
Een verplaatsing van 1’ bij den polarisator en analysator gaf een verplaat- 
sing in den kijker van 1.56 en 1.65 schaaldeelen. Dit zal steeds op de 
volgende wijze worden aangegeven. 
»= 1.56, 1, = 1.66. Deze grootheden worden positief genoemd, wanneer 
hoogere aflezingen op de nicols, veroorzaakt door positieve draaiingen, hoogere 
aflezingen in de kijkers te weeg brengen. Bij deze instellingen op de hoofdstan- 
den zag men de streep in het veld van den analysatorkiĳker*, waarop voor de 
* Met amalysatorkijker wordt hier de kijker bedoeld, waaraan voor het objectief de analysator 
bevestigd is. 
