42 METINGEN OVER KERR'’S VERSCHIJNSEL BĲ MAGNETISAT[E 
hiervoor ook gegevens, daar zoo pr = gr en gro = oi”, ui = + w en 
Mi — Mij. 
Daar twee der nuldraaiingen nl. p; en P„bijna nul zijn, is bij dezen invals- 
hoek de invloed eener magnetisatie gelijk aan eene draaiing van het polarisa- 
tievlak. Men kan toch bij dezen hoek door een draaiing van een der nicols 
het teruggekaatste licht uitdooven. Hieruit volgt, dat de overige nuldraaiingen 
p;, en Wi, gelijk moeten zijn aan de overeenkomstige minimumdraaiingen, daar 
de sterkte van het minimum in dit geval nul is. Hieraan voldoen de waarne- 
mingen. 
Houdt men verder in het oog, wat in S 26 en 8 28 omtrent de nauwkeu- 
righeid van de uitkomsten der minimum- en nuldraaïingen is opgegeven, dan 
blijkt het, dat binnen de grenzen der waarnemingsfouten de amplituden en 
phasen, uit beide draaiingen berekend, met elkander overeenstemmen. Tevens 
volgt hieruit, dat de nauwkeurigheid der phasen, welke bij dezen invalshoek 
uit de minimumdraaiïingen berekend worden, niet zeer groot is. Bij dezen in- 
valshoek hebben veranderingen in Vi of pj, vrij groote in de berekende w ten- 
gevolge en oefenen geringe veranderingen in p” grooten invloed op de berekende 
phase m uit. De nauwkeurigheid der berekende « uit de minimumdraaiingen, 
en der berekende m uit de nuldraaiïingen is vrij groot. Zij kan bij deze waarne- 
mingen voor u op 0.01 x 10-% of iets meer dan 1 pCt. en voor m op iets meer 
dan 0.50 gesteld worden of zoo men de phasen in golflengten aangeeft nog 
grooter dan 0.5 pCt. De amplituden zijn allen uitgedrukt in die van den in- 
vallenden lichtbundel als eenheid. 
F. Het bewijs, dat de terugkautsing equatoriaal is. 
30. In S 10 is het magnetisch spectrum der spiegels beschreven. Het bleek, 
dat alleen in het midden de krachtlijnen evenwijdig aan den spiegel loopen en 
ter weerszijden hiervan uit den spiegel treden. Hoe noodzakelijk het is, dat de 
terugkaatsing juist op dit midden van den spiegel plaats vindt, geven de vol- 
gende waarnemingen aan. Valt het licht normaal op den spiegel en neemt men 
het teruggekaatste licht waar door middel van een plan-parallel glasplaatje, dat 
onder een hoek van ongeveer 45° met den invallenden lichtbundel wordt ge- 
plaatst, dan heeft het magnetiseeren van den spiegel eene, zij het ook, zeer 
kleine verplaatsing der streep in het veld van den analysator ten gevolge, 
zoo de lichtbundel niet juist op het midden van den spiegel valt. Daar een 
