EVENWIJDIG AAN HET SPIEGELEND OPPERVLAK. 47 
dient men steeds de in S$ 2 gegeven definities in het oog te houden. Bewijzen 
alzoo de waarnemingen, dat wi = + 1, Mi = Mt, dan mag men van de be- 
rekende w;en wj, mi en m, het gemiddelde nemen, om nauwkeuriger waarden 
te verkrijgen. Deze staan in de beide laatste kolommen. 
Uit de tabel blijkt, dat in de buurt van den invalshoek 60° de nuldraaiin- 
gen Vip en @‚, nul zijn. Gelijk reeds in $ 29 is opgemerkt, bestaat de invloed 
der magnetisatie dan in eene draaiing van het polarisatievlak. De phasever- 
traging der magnetische componente is toch 1800 *, In de buurt van den in- 
valshoek van 80° worden twee minimumdraaiingen, nl. P;o en P‚, nul. Voor den 
hoofdinvalshoek zijn de minimum- en nuldraaiïingen aan elkander gelijk (zie 
S 9), is dus n= + 2.1. De waarnemingen gaven verder 
voor { = 86, en == 1,8 
ds = — 0.8, 
zoodat bij een hoek tusschen 76°.5 en 810, echter dichter bij 81° gelegen, 9; 
nul is, dus ook g‚,. 
Dit nul worden van Pip heeft de volgende beteekenis. Uit de formules in $ 4 blijkt, 
dat Ps) = @,,„= 0, zoo de phasevertraging der magnetische componente ten op- 
zichte van den teruggekaatsten bundel, die loodrecht op het invalsvlak gepola- 
riseerd is, alzoo mm; — &, 900 is f. Daar voor 
{== 82030' am; =— 180° + 24022, $—= 1290215 mi— p= 900 — 50 
i= 16305 m;= 1800 + 14°49', $= 90° Mm; — bd — 90° 14949 
blijkt ook op deze wijze, dat die hoek in de buurt van 80° ligt. Dezen 
hoek zou meu het beste langs den volgenden weg kunnen vinden. Staat de 
‚ analysator loodrecht op 
{_polarisator in 
‚ polarisator 
{_analysator’ 
van de lichtsterkte van den lichtbundel, die uit den analysator treedt. 
Laat men in het invalsvlak gepolariseerd licht door een gemagnetiseerden 
het invalsvlak, dan geeft elke draaiing van 
in welke richting ook, bij dezen invalshoek eene vermeerdering 
* Rreur noemt dezen invalshoek de incidence singulière”. dun. de Chim, et de Phys. Sér. 6 
Vol. 10 pag. 218. 
+ Vergelijk Kaz, pag. 42. 
