54 METINGEN OVER KERR'S VERSCHIJNSEL BĲ MAGNETISATIE 
der positieve Y-as. Dit is volgens $ 2 een negatieve magnetisatie. De waar- 
genomen #’s zijn opgegeven voor een positieve magnetisatie, zoodat de waarge- 
nomen en berekende amplituden een verschillend teeken zouden hebben. Daar 
men echter bij een lichtstraal het teeken der amplitude kan omkeeren, indien 
de phase met 1800 wordt vermeerderd of verminderd, kan men de theoretische 
en waargenomen amplituden, wat het teeken betreft, laten overeenstemmen, 
door bij de berekende phase + 1800 op te tellen of de verschillen in de laatste 
kolom met 180° te verminderen of vermeerderen *. Op deze wijze zal het 
verschil tusschen de waarneming en de theorie worden aangegeven. 
Daar men volgens de theorie alleen in staat is aan te geven, waarmee de 
amplitude der magnetische lichtcomponente evenredig is, blijken de waargeno- 
men en berekende amplituden binnen de grenzen der waarnemingsfouten met 
elkander overeen te stemmen. De laatste kolom geeft aan, dat de waargenomen 
en berekende phasen een standvastig verschil hebben. De onderlinge afwijkingen 
toch vallen binnen de grenzen der waarnemingsfouten. Het is aan de theorie 
overgelaten de beteekenis dezer uitkomst in het licht te stellen. Wellicht hangt dit 
standvastige phasverschil van bijna 9U° samen met het verschil in de eigenschap- 
pen van de gewone electrische stroomen en de snelle periodieke electriciteitsbewe- 
gingen der electro-magnetische lichttheorie, waarop meer verschijnselen wijzen. 
D. Vergelijking met vroegere waarnemingen. 
38. Kerr heeft in 1878 met eenvoudige hulpmiddelen het verschijnsel der 
aequatoriale terugkaatsing ontdekt en nauwkeurig beschreven. De eerste stap 
bij de beschrijving was de opgave van het teeken der minimumdraaingen bij 
de verschillende invalshoeken. Kerr bepaalt het teeken der analysatordraai- 
ingen en der magnetisatie op dezelfde wijze als door mij in $ 2 is aangegeven. 
Zijne positieve polarisatordraaiingen zijn echter volgens S 2 hier negatieve 
draaingen en omgekeerd. Kerr geeft de teekens der draaiingen op, die de- 
zelfde uitwerking hebben als eene magnetisatie in bepaalde richting +. Deze 
zijn tegengesteld aan de teekens der minimumdraaiingen. Houdt men dit in 
het oog, dan zijn KeERR's uitkomsten de volgende. 
Bij eene positieve magnetisatie is p‚, Steeds negatief. 
„ Positief voor od < 1 
Pla negatief „ 1 <% ed 
* Vergelijk de opmerkingen in $ 5 en $ 7 over de bepalingen van het teeken van u uit de 
waarnemingen. 
j Kerr. Phil. Mag. Ser. 5. Vol. 5, pag. 176. 
