56 METINGEN OVER KERR'S VERSCHIJNSEL BĲ MAGNETISATIE 
draaiingen van den polarisator zijn waargenomen, kunnen amplitude en phase 
van de magnetische componente niet berekend worden, tenzij men gebruikt 
;p._Men vindt dan 
bij de invalshoeken {== 39.5 en kleinere voor de amplitude waarden, die 
ongetwijfeld te groot zijn, wat een gevolg is van het groote verschil tus- 
schen 1/ en s,, (Vergelijk $ 33). 
40. Het onderzoek van Rram * over de equatoriale terugkaatsing verscheen 
in 1887 en gaf de minimum- en nuldraaiingen voor een groot aantal invals- 
hoeken. Hieruit worden geen amplituden en phasen der magnetische lichteom- 
ponente berekend. Men had dit kunnen aanvullen door waarden voor de op- 
tische constanten van Rraur’s spiegel aan te nemen. De formules in Hoofdstuk 
II meegedeeld stellen dan in staat de amplitude en phase der magnetische licht 
componente te berekenen. Er ontbreekt echter aan het onderzoek van RrGHt1 
de discussie der waarnemingsmethode en de bepaling van de nauwkeurigheid 
der verkregen uitkomsten. Beide worden echter vereischt, de eerste, om de 
onderstellingen te bewijzen, waarvan men bij de berekening van de amplitude 
en phase der magnetische lichteomponente uitgaat. Verder behoort ook de over- 
eenstemming der uitkomsten, uit nul- en minimumdraaiingen afgeleid, aange- 
toond te worden. Voor de vergelijking met de theorie moet men over de nauw- 
keurigheid kunnen oordeelen. Deze vergelijking toch leerde, dat de vrij groote 
nauwkeurigheid, welke bij mijne metingen werd bereikt, noodzakelijk is om de 
uitkomsten, waartoe men geraakte, vast te stellen. Bij eene geringere nauwkeurig- 
heid zou men door de verschillen, welke dan tusschen waarneming en theorie op- 
treden, niet tot die gevolgtrekkingen mogen besluiten. Er is daarom door mij meer 
gewicht aan gehecht de waarnemingen met grooten zorg, dan bij een groot aantal 
invalshoeken te verrichten en zijn overeenkomstig hiermee de hoeken gekozen. 
41. Daar Rucmr geene amplituden en phasen berekent, treden de draaiingen 
evenals bij KeRR en Kunpr, als grootheden van het eerste gewicht op en worden 
teekenomkeeringen dezer draaiingen met zorg nagegaan. Zoo voert Rramr de 
„incidence singulière’’ en den hoofdinvalshoek van het gemagnetiseerde ijzer in. 
Beide hoeken gelden als zoodanig niet algemeen en liggen bovendien als bijzondere 
gevallen in de formules opgesloten, gelijk de discussie leerde (zie 8 33). Door de 
methode der nul- en minimumdraaiïingen, is echter het zwaartepunt bij de be- 
schrijving van het verschijnsel naar de amplitude en phase verplaatst #. 
maakt van de gevonden betrekkingen g;, — Pip ei à 
* Rreur, dun. de Chim. et de Phys. Sér. 6. Vol. 10. 
+ Uit Rreni’s waarnemingen volgt ook, dat Dip bio Pia Pip Wel zijn bij Rreur de teekens 
