( *» ) 



der FRANKLAND'sche proeven, dat ook de temperatuur bij die 

 proeven als werkzame factor kan beschouwd worden, want ook 

 deze onderging groote veranderingen; en hij toont aan eenige 

 voorbeelden aan, dat men zeer waarschijnlijk in vele gevallen 

 voornamelijk aan de verhooging der temperatuur het sterker 

 worden van het licht en het meer continu worden van diens 

 spectrum moet toeschrijven. 



Ook de dikte van de gaslaag, die de lichtstralen uitzendt 

 kan op de sterkte en den aard van het licht grooten invloed 

 hebben. Yooral bij wüllner in zijn Experimentalphysik *) 

 vindt men den vermoedelij ken invloed van elk der drie ge- 

 noemde factoren, voor zooverre wij op het oogenblik in staat 

 zijn daarover te oordeelen, zeer goed uiteengezet. 



Behalve den aard der gloeiende stof en haren aggregaat- 

 toestand vonden wij dus reeds drie andere factoren, namelijk de 

 dikte, de dichtheid en de temperatuur der laag, die de stralen 

 uitzendt, welke op aard en sterkte van het licht van grooten 

 invloed kunnen zijn. Doch er zijn er, naar het schijnt, nog 

 andere. Maar alvorens daarover verder te spreken nog een opmer- 

 king over frankland's proeven eu de door hem daaruit afge- 

 leide besluiten. 



fbankland vindt door zijn proeven, dat de waterstof en het 

 kooloxyde, wanneer hun door drukking een groote dichtheid 

 wordt gegeven, branden met een lichtgevende vlam; hij vindt 

 verder, dat ook het lichtgevend vermogen der kool waters tof vlam 

 sterk verandert met de drukking, d. i. met de dichtheid van den 

 atmospheer, en hij meent nu ook het sterke licht der laatstge- 

 noemde vlam onder gewone omstandigheden aan degloeiinsf van 

 dichte zeer hooge koolwaterstoffen in dampvorm te kunnen toe- 

 schrijven. Maar hij vergelijkt hier twee gevallen van groote 

 dichtheid, die zeer van elkander verschillen, Tn de eerste ge- 

 vallen, waar hij de lichtsterkte zag toenemen met de dichtheid, 

 werd die grootere dichtheid verkregen door een grootere toena- 

 dering van de moleculen van het gas tot elkander ; bij de kool- 



*) a. wüllner, Lerhbuch der Experimentalphysik, Bd. II, Diïtte Aufl.ige 

 (1875', SS. 244—258. 



VERSL. EN MEDED. AFD. NATUURK., 2de REEKS DEEL X. 4 



