( 84 ) 



staafvormige) sporen in zijne diagnose hebbende toegelaten, 

 ook moeilijk van rechte en kromme sporen spreken kon, terwijl 

 montagne door de woorden: //Ie plus souvent droites.'" stil- 

 zwijgend erkende, soms ook gebogen Ascospora-siporeii te heb- 

 ben aangetroffen — vinden wij den inhoud der sporen bij 

 beide auteurs geheel verschillend beschreven. Terwijl fries 

 gewaagt van //sporidia granulis farcta," spreekt montagne van 

 //spores .... contenant manifestement une série de sporules 

 globuleuses ,, er nog bijvoegende, dat deze //persistent dans un 

 tube ascomorphe." 



Uit het bovenstaande blijkt duidelijk, dat de Ascosporas 

 van montagne met die van fries (wier aantal in de Summa 

 Veg. Scand. tot 7 gestegen was) niets gemeens hebben; een 

 oordeel, bovendien gewettigd door de wijze, waarop de be- 

 schrijvingen van onderscheidene soorten van dit geslacht in 

 het reeds genoemde deel der Ann. des Sc. nat. en in des 

 eersten schrijvers Sylloge generum specierumque plantarum 

 cryptogamarum (a°. 1856, p. 275) zijn ingekleed. Aldaar 

 toch lezen wij van : //spons .... breviter pedicellatis -" //spo- 

 ris linearibus .... specie septatis;" „sporis specie 3-septa- 

 tis," enz., al welke eigenschappen door fries, in zijn jongste 

 werk, niet aan de sporen van Ascospora werden toegeschreven. 

 Wie de, als type van dit geslacht door fries vooropgestelde 

 en, volgens hem, bij ktjnze nauwkeurig afgebeelde Sphaeria 

 Aegopodii microscopisch mocht onderzoeken, kan er geen 

 oogenblik aan twijfelen, dat montagne dezen fungus niet ge- 

 kend heeft, en daardoor in eene betreurenswaardige dwaling 

 vervallen moest. 



Veel verder dan door montagne, werd van den rechten weg 

 afgeweken door bonorden, wiens van Ascospora gegeven dia- 

 gnose (Handbuch der allgem. Mycologie, 1851, p. 63) in de 

 verste verte niet meer op die van fries gelijkt. Hoe het 

 mogelijk was, dat bonorden niet eenigen meerderen eerbied 

 voor den grooten Zweedschen my coloog aan den dag legde, 

 toen hij voornoemd geslacht in behandeling nam, is niet wel 

 te begrijpen, en nog minder, dat hij, bij het schrijven van 

 zijn handboek, 't welk ten doel had, eene hervorming in 't 

 systema mycologicum te weeg te brengen, zich niet wendde tot 



