( 92) 



(Sel. Fung. Carp. II, p. 66), *) als het sperinogonium eener 

 onbekende Dothidea (D. cruenta) trachtte in te voeren. Daar- 

 gelaten toch, dat de in spermogoniën gevormde spermatiën, 

 volgens tulasne's eigen verklaring, een geheel ander voorko- 

 men hebben als de onder den invloed van water naar buiten 

 gedreven lichaampjes van Ascospora cruenta, worden zij door 

 afsnoering aan • de toppen van bevoorrechte hyphen voortge- 

 bracht, en zijn zij dus als ware cellen aan te merken. 



2. Ascospora brunneola fr. Deze fungus, vroeger {Syst. 

 Myc, II, p. 526) door fries onder de Sphaeriae gerangschikt, 

 doch later (Summ. Veg. Scand. p. 425) door hemzelven en 

 door fuckel (Symb. p. 94 en Fung. Rhen. n°. 467) naar 

 Ascospora overgebracht, van waar hij door kickx, zooals wij 

 hierboven gezien hebben, weder naar zijne oude plaats werd 

 teruggevoerd, schijnt zich nooit anders dan in den toestand 

 voor te doen, welken wij bij Asc. cruenta //onrijp" genoemd 

 hebben. Dit althans meenen wij te mogen afleiden uit de 

 bijzonderheid: 1°. dat wij zei ven noch bij Nederlandsche exem- 

 plaren, noch bij die uit den vreemde, ooit anders als perithe- 

 cia zonder sporen of op sporen gelijkende lichaampjes te zien 

 kregen, en 2°. dat noch fries (S. M. II, p. 580), noch ber- 

 keley {Eng. Fl. V, p. 279), noch rabenhorst (Krypt. Fl. 

 p. 580), noch kickx (Crypt, des Flandres I, p. 359), noch 

 cooke (Brit. Fungi, p. 921), noch fückel (Symb. p 94) 

 van die sporen gewag maken. De omstandigheid echter, dat 

 die onrijpe perithecia, bij het mikroskopisch onderzoek, op één 

 verschil na — de aanwezigheid nl. van een bruinen vasteren 

 peritheciumwand van ééne, en niet van drie lagen cellen dikte — 



*) Na verklaard te hebben, dat zijne opvatting van den aard van het geslacht 

 Dothidea voornamelijk berustte op het onderzoek van een paar soorten, die op 

 takken groeiden (D. Ribesia en rnelanops), en zich te hebben verontschuldigd, dat 

 hij aan die, welke aan bladen eigen zijn, voorloopig geene aandacht geschonken 

 had, gaat tulasne aldus voort: „Causa vero talis exceptionis neutiquam in eo 

 versatur quod Dothideas hujus modi minori dignas attentione habuerimus ; quippe 

 Dothidea tinctoria trianae nobisque (in Ann. Sc. IV, t. IX [1858], p. 49) et 

 D. cruenta (Kze) nostras, quas pariter scrutati sumus, affatim testantur varia fruc- 

 tuum genera vel Dothideis infimis larga manu impertita fuisse ; dolemus tantum 

 nobis hactenus locum tempusque simuldefuisse hos fungillos apto modo explorandi. 



