( 104 ) 



10. Ascospora Scolopendrii puck. "Deze soort, beschreven in 

 het 2 e bijvoegsel tot de Sj/mholae Mycologlcae, p. 19, werd tot 

 heden in de Fungi Bhenani niet uitgegeven, weshalve ik besloot, 

 den auteur te verzoeken, mij daarvan een exemplaar af te staan. 

 Aan mijn verlangen werd gaarne gevolg gegeven, en ikzelf 

 daardoor in de gelegenheid gesteld, een oordeel te vellen over 

 deze Ascospora, die ik anders met stilzwijgen zoude hebben moe- 

 ten voorbijgaan. 



Euckei/s beschrijving van Ascospora Scolopendrii luidde als 

 volgt : //Peritheciis hypophyllis, in maculis discoloribus, indeter- 

 minatis gregariis, tuberculiformibus, epidermide tectis, pro ra- 

 tione media magnitudine, fuscis, subdiaphanis, membranaceis, 

 vertice applanatis, demum perforatis prominulisque, cirrhis can- 

 didis expulsis ; ascis obovato-clavatis, substipitatis, polysporis, 

 extus reticulato-spinulosis, 48 Mik. long., 24 Mik crass.j spo- 

 ridiis cylindraceis, minutissimis, non inensuralibus, hyalinis. — 

 An der untern Wedelflache von Scolopendrium offic, im welken 

 Zustande selten, im Nachsommer. In der Cluss im Ct. Grau- 

 bünden. — Ein höchst eigenthümlicher Pyrenomycet, den ich 

 nur in dieser Gattung unterbringen kaïm. Besonders merk- 

 würdig sind die Schlauche durch ihre netzartige und stachlige 

 Oberflache. Ausser dem erwahnten Schlauchinhalt (Sporen) wel- 

 chen ich aus dem stielförmigen Theile der Schlauche austreten 

 sah, konnte ich keine anderen Sporen entdecken. Die ausge- 

 stossenen weissen Ranken enthalten die reifen Schlauche. 1 '' 



Een nauwgezet onderzoek nu van den aldus omschreven fun- 

 gus leerde mij : vooreerst, dat de perithecia niet altijd aan wan- 

 kleurige vlekken gebonden zijn, maar dikwerf ook daarnevens 

 voorkomen, en ten tweede, wat van meer belang is, dat fuckel's 

 meening, alsof de door hem voor //asci" gehouden organen, met 

 slijm gemengd, in ranken naar buiten gedreven zouden worden, 

 geheel onjuist is. Op vertikale doorsneden der perithecia, die 

 een uiterst dunnen, teederen, zeer licht-bruinachtig gekleurden 

 wand hebben, bemerkte ik een duidelijk basilair hymenium, en, 

 daarboven uitstekend, korte sterigmata, waaraan het afsnoeren 

 een er topcel was opgedragen. Nu en dan zag ik die topcellen 

 nog met hare dragers verbonden, hoewel nooit meer dan ééue 

 aan het einde van eiken draad, zoodat ik gegronden twijfel in och t 



