( 1#3 ) 



een meer of minder dicht net van draden behooren te vormen, 

 't welk zich óf als eene wankleurige vlek, óf als eene soort 

 van korst voordoet, aan welker vorming natuurlijk ook de weef- 

 sel-elementen van het blad zelf deel hebben; 2° dat er op dit 

 mycelium-bed geene perithecia, maar éénkernige, op perithecia 

 gelijkende stromata moeten ontstaan ; 3° dat de kern zelve uit 

 nauwkeurig aan elkander passende cellen behoort gevormd te 

 zijn ; 4° dat er aan de eenkernige stromata geen ostium, d. i. 

 geene opening te vinden mag wezen, als aanduiding van den 

 weg, langs welken een gedeelte van den inhoud zich zou kun- 

 nen ontlasten. 



Onder deze kenmerken behoeft het tweede eenige nadere toe- 

 lichting. Hoe kan men nl. weten, of een klein rond kogeltje, 

 't welk door myceliumdraden gedragen wordt, als perithecium, 

 dan wel als eenkernig stroma behoort aangemerkt te worden? — 

 Het antwoord op die vraag echter luidt aldus : dat de ware 

 perithecia, waarmede de Stigmateae verwisseld zouden kunnen 

 worden, altijd slechts ééne, de op perithecia gelijkende éénker- 

 nige stromata daarentegen altijd twee of meer lagen bruine 

 cellen rondom de kern doen waarnemen; eene bijzonderheid, 

 waardoor, zooals wij zulks reeds vroeger deden opmerken, als 

 ware het, te kennen wordt gegeven, dat de wand der Dothideae 

 simplices nog iets van het stroma der Dothideae compositae 

 heeft overgehouden. 



Toetsen wij nu aan deze gegevens de overige, door fries 

 in zijne Summa Veg. Sc. genoemde Ascosporen, waarover wij 

 beschikken konden: A. brunneola (desm. Cr. de Fr., l e S., 

 l e Ed., n° 986; rab. Herb. Myc. Il, n° 660; rab. Fungi 

 Eur. n° 1854; fuckel Fungi Rlien. n° 467), A. Asteroma 

 (fuceiel Fungi Rhen. n° 470) en A. carpinea (desm. Cr. de 

 Fr. l e S., l e Ed., n° 98; rab. Fungi Eur. n° 365; fuckel 

 Fungi Rhen. n° 466), dan blijkt het, dat zij geen van allen 

 tot het geslacht Stigmatea kunnen behooren, daar zij wel aan 

 de onder n° 1, 3 en 4, doch niet aan de sub 2 gestelde eischen 

 voldoen. Om de kleurlooze kern ligt slechts ééne laag stevi- 

 ger bruine cellen, die, zonder eenigen overgang in kleur, ter- 

 stond aan de anderen grenst, en zich ook door een platteren 

 vorm harer elementen onderscheidt. 



