(218) 



werp, niets opgeteekend geworden, zijnde bij hetzelve, na het 

 voor altijd vaarwel zeggen aan het vochtig element, in //vorm 

 en kleur" geene de minste verandering bespeurd. En wat voor- 

 namelijk opmerking verdient, is, dat de vermelde wijzigingen, 

 althans voor den vorm van den staart in het bijzonder, niet 

 zoo bepaald schijnen door te gaan, als oken beweert, of zoo 

 als, juist omgekeerd, door dtjmeril wordt beschreven, wanneer 

 deze zegt: //Lorsque les Tritons sont restés longtemps hors de 

 //Peau, leur queue s'arrondit *) et a peine peut on reconnaïtre 

 //qu'elle avait été tres comprimée", 1. c. p. 124. Immers blijkt 

 het tegendeel uit onze waarneming, daar de staart, gedurende 

 eene zoo langs reeks van jaren, niet in het minst is //afgerond", 

 maar tot het einde toe den breeden en platten, oorspronkelijken 

 Triton-vorm heeft behouden. 



De bij ons voorwerp gedane, niet onbelangrijke observatie, 

 omtrent den steeds onveranderd gebleven toestand, niet alleen 

 van laatstgenoemd lichaamsdeel, maar ook van den geheelen uit- 

 wendigen bouw, de kleurteekening en grootte, kan voorts, — zoo 

 dit noodig ware, — ten bewijze strekken, dat voortaan geene 

 de minste sprake meer mag zijn van de veronderstelling door 

 sommigen vroeger wel eens losweg uitgesproken : dat de kleine 

 Triton, de taeniatus, bij de langzame metamorphose dezer rep- 

 tiliën, wellicht slechts als representant van den jeugdigen toe- 

 stand (//das Junge Thier", leunis, Synopsis der Naturgeschichte 

 des Thierreichs, 2 te Aufl. S. 341) zou te beschouwen zijn van 

 den veel grooteren Triton, den cristatus Laurenti. 



Ook de bekende, doch dikwijls niet zonder overdrijving her- 

 haalde, stelling, dat de kruipende dieren in het algemeen zeer 

 weinig behoefte hebben aan voedsel f), werd in casu, voor Tri- 

 ton taeniatus in het bijzonder, niet bevestigd gevonden. 



*) Ban naar analogie met dien bij «les véritables salamandres, dites terrestres, 

 »ou a queue arrondie". Ibidem. 



f) Voor de verwante Siren, AmpMinna, Proieus schrijft oken: «Man wehs, 

 «dass sie Jahrelang ohne Nahrung durcbbringen können", 1. c. S. 432. Voor Bana 

 esculenta deelt kfauer mede: «Ich balte nun über ein Jahr zwei grosse Exeni- 

 «plare, ohne sie zu füttern, in einem zum Theil mit Erde gefüllten, fast völlig 

 wduuklem Raunie, ohne dass ich bisjetzt an diesen Tbieren cine Abnahme an 

 «Kórper-uinfang wahrzunehmen vermochte" 1. c. S. 30, 



