( 219 ) 



zegt, daarvan (in 1875) zelfs verscheidene exemplaren te be- 

 zitten, die reeds 4 jaren oud zijn geworden, 1 c. S. 31. Het 

 is ook van dezelfde species, dat hij, even als van T. cristatus, 

 heeft opgemerkt : //dass sie sich in der Gefangenschaft am 

 f/besten halten 1 ', 1. c. S. 31, alzoo juist met uitzondering van 

 onzen taeniatus. Die scheen hem veel moeijelijker in 't leven 

 te houden te zijn. Zulks werd mij insgelijks medegedeeld door 

 den heer westerman en diens conservator swierstra, voor de 

 inlandsche Tritons, die in den zoölogischen tuin te Amsterdam 

 tot dusverre slecht wilden tieren, en daar veeltijds hunne ge- 

 vangenschap niet veel langer dan een drie- tal maanden uit- 

 hielden *). 



Voor zoo veel dus de mij bekend geworden gezamenlijke 

 observaties betreft, staat ons voorbeeld der longaeviieit van T. 

 taeniatus i onder de kleinere reptiliën, vermoedelijk als unicum 

 daar. Bij overweging toch, dat ons voorwerp, metende onge- 

 veer 6 centimeters, zijn' vollen wasdom had bereikt toen het 

 gevangen werd, dat het sedert niet verder is gegroeid, en daarbij 

 in aanmerking brengende, dat de Tritons (althans voor den cris- 

 tatus staat dit vast) eerst in het 3 de levensjaar volwassen en tot 

 de paring geschikt zijn, — zoo heeft ons diertje eenen ouder- 

 dom van 19 a 20 jaren bereikt! (Gevangen in Mei 1859, 

 gestorven of gedood in October 1875 geeft 1 6-|- -|- 3 == 1 9f jaren). 



*) Werden zij wellicht, juist op grond van tot de water- salamanders" te be. 

 hooren, wel altijd voldoende in de gelegenheid gesteld, om zich, desverkiezende 

 ook daarbuiten, op het drooge, te begeven, om zich daar, volgens gewoonte, in 

 het najaar, te kunnen gaan verschuilen ? 



