( 240 ) 



misvorming van de planeet bij de inwendige aanrakingen 

 vertoonen, was bekend, en wordt uit de gedane mededeelingen 

 der meeste waarnemers bevestigd; boven is hiervan reeds een 

 en ander gezegd. In de kolom aanmerkingen is datgene 

 medegedeeld, wat van het 8 e contact in de rapporten vermeld is 

 en eenige andere opmerkingen, die uit de rapporten ontleend 

 zijn, of waartoe zij aanleiding geven. 



De opgegevene tijdstippen nu zijn op de volgende wijs her- 

 leid. Eerst werden alle door aftrekking der lengte in tijd be- 

 oosten Greenwich herleid tot middelbaren tijd der plaats, daarna 

 werd er nog afgetrokken de vertraging, die de in- of uitgang, 

 ten gevolge der parallaxis ondergaan heeft. Deze is berekend 

 met behulp der formulen in den Nautical Almanac: 



-[a,5778](>«w^[2,7049]^co*Zco*(i+186 89' > 9),voorhetl e cont. 



~[2,6992](>sm^-[2,7462]^os^os(A+147 55',7), // 2 e // 

 +[2,8258](>otwZ+[2 > 5265]£co«Zcos(A- 55°37',S), » 3 e // 

 4-[2,7374]^sm^+[2,5014]^coWcos;A- 37°50',9), // 4 e // 



in welke formulen l de geocentrische breedte en A de lengte 

 der waarnemingsplaats beoosten Greenwich beteek ent. De aldus 

 verkregene getallen zijn in Tabel II verzameld, waar ook de 

 waarde der vertraging (in één geval versnelling) zelve gegeven 

 is; deze is namelijk, met omgekeerd teeken genomen, opgegeven 

 in de kolom //herleiding voor parallaxis." 



Door aftrekking zijn nog gevonden de duur van den zwarten 

 drop, de duur van den ganschen overgang (binnenste aanraking) 

 en de tijd, dien de planeet Yenus noodig gehad heeft om bij 

 den uitgang den zonnerand te passeeren. 



Van al deze kolommen nu zijn in Tabel II de middentallen 

 genomen en de verschillen aangegeven van elke herleide waar- 

 neming met het midden. Bij het nemen echter dezer midden- 

 tullen zijn niet mede opgenomen de resultaten met de sterkere 

 kijken verkregen en evenmin de op Z. M. stoomschip WateA 

 geué ötoomende genomene waarnemingen. 



Wanneer wij nu, volgens den gewonen regel der methode der 

 kleins!» kwadraten de middelbare fouten voor de verschiJlende 

 oontaot-waamemingen afleiden, dan vinden wij: 



