( 329 ) 



de grenzen van u gelijk O en v zijnde, moei dit deel der 

 integraal over het andere gedeelte van het quadrant worden 

 uitgestrekt. 



Zet men in de laatste integraal ip = - n — ifj\ dan 



wordt zij 



•Il 



a 6 « 



e~ a 2 — — \ s?V- ^/ — - sin* ip' }cos ip' d yj' 



o o 



en vindt men dus voor beide gedeelte van N even groote 



waarde. 



2[/n 



Elk dezer integralen heeft een waarde gelijk aan \/%, 



16 



zoodat wij vinden : 



N = nn s~ |/ 2. 



y'n 



Deze uitkomst vergelijkende met die ingeval (a) en (b) 

 verkregen, vindt men maxwell 1 » uitkomst j/ 2 voor de ver- 

 houding van het aantal botsingen in genoemde veronderstel- 

 lingen. 



§ 5. Ofschoon maxwell dus een grootere coëfficiënt vindt, 

 waarmede de uitkomst in de onderstelling (a) en (b) moet 

 vermenigvuldigd worden om de uitkomst in de onderstelling 

 (c) te vinden dan clausius geeft, zal toch het aantal botsin- 

 gen, volgens maxwell berekend, kleiner zelfs gevonden wor- 

 den, dan clausius ze zou moeten vinden, als hij nl. steeds 

 voor de middenwaarde van v die zou nemen, welke uit de 

 gemiddelde levende kracht volgt. 



2« 



Immers volgens maxwell s uitkomst is N = n?r «* i/£, 



|/ Ti- 

 en zooals wij vroeger zagen is cc = V y Z t als V de door 



o 



clausius opgegeven snelheid beduidt ; bijgevoh 



