( 397 ) 



gewoonlijk mislukt, doordien het omhullende vlies scheurt en 

 de ei- inhoud uittreedt. 



Wanneer de //Richtungsblaschen 1 ' zijn uitgeperst, dan begint 

 zich op de oppervlakte van den dooier eene ondiepe insnoering 

 te vertoonen, die na eenige oogenblikken weder verdwijnt, om 

 na eene korte pauze op nieuw terug te komen. Somtijds her- 

 haalt zich dit eenige keeren achter elkander. 



Eindelijk wordt de insnoering blijvend, wordt dieper en 

 dieper, totdat ten slotte het ei in twee gelijke helften is ver- 

 deeld, hetgeen gewoonlijk een uur na de bevrachting plaats 

 vindt. Tn geen der beide deelstukken was een kern te zien 

 (fig. 3). Ook aan eieren die onder het compressorium gedrukt 

 waren, gelukte het niet een kern zichtbaar maken. Op de 

 deeling in tweeën volgt een stadium van rust. Dit stadium is 

 echter van korten duur. Weldra begint elk der beide deel- 

 stukken dezelfde verschijnselen te vertoonen, als voor korten 

 tijd het nog onverdeelde ei, totdat ten slotte elk deelstuk in 

 twee volkomen gelijke helften is verdeeld en het ei dus nu uit 

 vier volkomen gelijke splijtingsbollen bestaat. Elk dezer vier 

 splijtingsbollen herhaalt dezelfde verschijnselen^ maar de deeling 

 begint thans sneller te geschieden en binnen twee uur heeft 

 zich het ei in acht gelijke deelen verdeeld (fig. 5). Zoo spoe- 

 dig er acht splijtingsbollen zijn, is in elk der deelstukken 

 wederom een kern zeer duidelijk te zien. Deze kern onder- 

 scheidt zich even als in het nog onbevruchte ei, door haar licht 

 gegranul eerden inhoud zeer duidelijk van het donker gegranu- 

 leerde protoplasma der splijtingsbollen. 



De deeling herhaalt zich nu regelmatig verder, binnen 3 uur 

 zijn er 64 deelstukken ontstaan, totdat ten slotte na voortdu- 

 rend voortgezette deeling het ei in het zoogenaamde moerbei- 

 stadium overgaat (fig. 6}. A T a het moerbeistadium beginnen 

 de splijtingsbollen die aan de peripherie gelegen zijn wederom 

 eenigszins meer eene gelijkmatige en effen oppervlakte te vor- 

 men. Dit geschiedt voornamelijk door de meerdere of mindere 

 cylindervormige gedaante, die de buitenste laag der splijtings- 

 bollen aanneemt. Aan de vrije oppervlakte dier splijtingsbollen 

 ontwikkelen zich uiterst fijne trilharen, terwijl aan het voor- 

 einde een bundel van zeer lange, maar uiterst fijne haren ontstaat. 



