( H3 ) 



dingen, die dan ook aldaar op groote schaal hebben plaats ge- 

 had en die rivier in CO jaar 90 Kilometers hebben verkort. 



De Heer wex bestrijdt deze meeningen en beroept zich, be- 

 halve op zijne eigene bevinding, nog op minstens een tiental 

 geleerden en doet uitkomen in hoe groote mate de wouden de 

 vochtigheid bevorderen en krachtig medewerken om het door- 

 sijpelen van water in den grond te doen plaats hebben en daar- 

 door de wellen te voeden. Bij opruiming der bosschen stroomt 

 het water met kracht van de hoogte, veroorzaakt overstroomin- 

 gen en vormt diepe geulen in den bodem. De vernieling der 

 bosschen heeft tevens ten gevolge de vermeerdering van warmte 

 en droogte in de zomermaanden en der koude in den winter. 



De schrijver noemt als waarschuwend voorbeeld hetgeen Pa- 

 lestina, Perzië, Griekenland, Sicilië en Spanje, ten gevolge van 

 het wegruimen der bosschen, zijn geworden. 



De Russische commissie voegt bij deze voorbeelden het zui- 

 delijk gedeelte van Rusland, alwaar vóór 150 a 200 jaar uit- 

 gestrekte bosschen bestonden, op plaatsen die thans in steppen 

 zijn herschapen, waarvan de hoogste gedeelten geheel van water 

 zijn beroofd en daardoor onbewoonbaar zijn. Ook noemt die 

 commissie de Wolga en Dnieper, waarlangs de wouden zijn 

 en nog worden uitgeroeid, en wel met zooveel kracht, dat het 

 middelste en laagste gedeelte dier rivieren, die zoo noodig voor 

 den Russischen handel zijn, reeds geheel onbeplante streken 

 doorloopt, alwaar de vloeden eene vroeger ongekende hoogte 

 bereiken. De klagten over voortdurende verplaatsingen van het 

 rivierbed zijn dan ook vele, en de sneeuw der steppen, plotse- 

 ling door sterke regens gesmolten, vormt zulke sterke water- 

 stroomen, dat groote gedeelten der bouwgronden worden mede- 

 gevoerd en nieuwe ondiepten in de rivierbeddingen vormen. De 

 commissie is dan ook overtuigd, dat de belemmeringen der 

 vaart op de Wolga, Don en Dnieper veel minder zouden zijn, 

 wanneer men de uitroeijing der bosschen had weten te voor- 

 komen. 



De commissie merkt intusschen op, dat eene reeks van lang- 

 durige waarnemingen van waterstanden niet voldoende is, om 

 met zekerheid eene vermindering van de massa water te staven. 

 Wat daarvoor noodig is, zijn naauwkeurige metingen van den 



