OVER de oorzaken 



DER 



ABNORMALE VORMEN VAN IN HET DONKER 

 GROEIENDE PLANTEN. 



DOOR 



N. W. P. RAUWENHOFF. 



Eeeds lang is het algemeen bekend, dat planten, welke in 

 het duister geplaatst zijn, of zelfs die onvolkomen verlicht wor- 

 den, niet alleen verbleeken maar tevens merkwaardige veran- 

 deringen vertoonen. De oudere handboeken over plantenphysio- 

 logie z. a. die v. decandolle, meijen, treviranus, geven aan, 

 dat onder die omstandigheden in het algemeen de stengels lan- 

 ger worden en de bladen kleiner blijven dan gewoonlijk. En 

 wie heeft dit verschijnsel niet meermalen met eigen oogen ge- 

 zien bij de uitloopers, welke de in kelders bewaarde aardappelen 

 in het voorjaar vertoonen? 



Bij nader onderzoek blijkt intusschen, dat niet alle planten 

 zich op de bovengenoemde wijze gedragen, wanneer zij in het 

 duister verkeeren. Er zijn er, welker stengels zich niet of wei- 

 nig buitengewoon verlengen ; er zijn andere, wier bladen in het 

 duister weinig in grootte achterblijven bij de gewone in het 

 licht gevormde; ja, sommige bladen worden dan zelfs boven- 

 matig verlengd. Er zijn bloemen en vruchten, die geheel nor- 

 maal met even levendige kleuren pronken in het duister als in 

 het licht; andere, welker kelk of bloemdek buitengewoon in de 

 lengte groeit of wel als een gewoon blad klein blijft; in één 

 woord, in het duister schijnt de plantengroei aan geen regelmaat 

 meer gebonden. 



