( 139 ) 



De aau den invloed van het licht onttrokken planten 

 vertoonen zulke afwijkende verschijnselen, dat men zou 

 meenen, dat zij niet meer aan de algemeene wetten van 

 den groei onderworpen waren, maar geheel willekeurig, ieder 

 op eigen wijze, de relatieve en absolute grootte harer organen 

 bepaalden. 



Deze afwijkende verschijnselen hier uitvoerig te beschrijven, 

 ligt niet in mijn doel. Zij zijn wel bekend, en ik acht het 

 voldoende, den lezer te verwijzen naar het opstel van j. sachs, 

 getiteld: Ueber den Einfluss des Tageslichts auf Neubilduny 

 und Entfaltung verschiedener Pflanzenorgane, in Bei lage zur 

 Bot. Zeit. 1863. De voornaamste hiertoe behoorende feiten 

 zijn daarin onder de hoofdstukken : Entfaltung der etiolirten 

 Laubblatter (Separ. Abdr. pag. 11), Streckung der etiolirten 

 Internodien (pag. 14), Torsion (pag. 1.6), Entfaltung der Blü- 

 then (pag. 17) beschreven. Onderscheiden dier uitkomsten heb 

 ook ik door eigen ervaring bevestigd gezien. 



Daarentegen moet het een en ander gezegd worden over de 

 pogingen tot verklaring der genoemde verschijnselen. 



Tteeds hales heeft het vermoeden uitgesproken, dat de in 

 het donker groeiende boonen daarom zoo buitengewoon lang 

 worden, omdat zij langer week en sappig blijven, decan- 

 dolle brengt het verschijnsel in verband met de assimilatie. 

 „Daar de plautendeelen, welke meer koolstof vast leggen," zegt 

 hij (Physiol végét., UI, p. 1076), „ook harder en steviger wor- 

 dden, wordt aan hare verlenging eerder een grens gesteld/' Ook 

 sachs neigt in zijn bovengenoemd opstel tot dezelfde meening. 

 Hij maakt de juiste opmerking, dat voornamelijk chlorophyll- 

 houdende organen de genoemde vormsveranderingen in het 

 duister vertoonen ; en hij gelooft, dat de onderstelling niet verre 

 is, dat het licht deze uitwerking door het chlorophyll zelf zou 

 te weeg brengen, doch op welke wijze dit geschieden zou, kan 

 hij niet zeggen. Want hoewel de functie van chlorophyll, de 

 vorming van zetmeel, bekend was en men wist dat deze ver- 

 richting aan de aanwezigheid van eene zekere hoeveelheid licht 

 gebonden is, zoodat het voor de hand lag, om het geheele ver- 

 schijnsel te beschouwen als een gevolg van storing in den groei 

 (ten gevolge van het ontbreken van de bovengenoemde vorming 



