( i 10 ) 



van zetmeel en dus van materiaal voor den opbouw der cel- 

 wanden), zoo kan dit toch alleen van toepassing zijn op de 

 geetioleerde organen die klein blijven. De bovenmatige verlen- 

 ging van den stengel kan hieruit niet verklaard worden, en 

 evenmin geldt deze voorstelling voor die gevallen, waarin bij 

 gekiemde planten de zaadlobben zelve verbleeken en geheel te 

 gronde gaan, niettegenstaande zij opgevuld zijn met zetmeel en 

 andere voedingsstoffen. 



Een opzettelijk onderzoek naar de oorzaken dezer verschijn- 

 selen heeft eerst khaus in 1^69 ingesteld en daarvan verslag 

 gegeven in een uitgewerkt opstel in pringsheim's Jahrbücher 

 für wiss. Botanik, Bd. VII, p. 209 — 260. 



Kraus komt tot het resultaat, dat het etiolement wei dege- 

 lijk, gelijk sachs vermoed had, een gevolg is van eene storing 

 in den groei der organen, teweeggebracht door gebrek aan ma- 

 teriaal of aan kracht om de celwanden te vergrooten; eene 

 storing echter, welke tot nu toe niet opgemerkt kon worden, 

 omdat men eensdeels de noodzakelijkheid van de voeding der 

 bladen door locale assimilatieproducten, en anderendeels de 

 eigenaardige groeiwijze van in sterke spanning verkeerende 

 stengelorganen niet kende. 



Het blad namelijk, beweert kuaus, ontvangt uit den stam 

 slechts zooveel bouwmateriaal, als noodig is om aan het licht 

 te komen, daarna moet het voor zijn eigen voeding zorgen ; in 

 de tanden en nabij de nerven, en weldra ook op andere punten, 

 vormt zich door assimilatie zetmeel in het chlorophyll, waardoor de 

 verdere groei van het blad mogelijk wordt. )n het duister daaren- 

 tegen blijven de bladen, uit gebrek aan materiaal, staan op den 

 ontwikkelingstrap, waarop zij uit den knop te voorschijn komen. 



Deze verklaring kan echter niet gelden voor de zandlobben 

 van onderscheiden planten, welke, hoezeer nog geheel met 

 zetmeel of olie gevuld, in het duister ophouden te groeien. 

 Hier schijnt de inwerking van licht noodzakelijk te zijn tot 

 omzetting van het zetmeel in cellulose. Op welke wijze dit 

 echter plaats heeft, of hier aan een on middellijken invloed van 

 het licht, dan wel aan de medewerking van andere stoften of 

 van andere ook van het licht afhankelijke verrichtingen gedacht 

 moet worden, is nog geheel onbekend. 



