( 149 ) 



de dwarse doorsnede, maar niettegenstaande dien grooteren 

 omvang vertoonen meest alle elementen een meer jeugdig ka- 

 rakter. Vooral de houtring is minder ontwikkeld, het aantal 

 houtcellen in radiale richting is kleiner en van de verdikte 

 bastvezelen is nog geen spoor te zien. Opmerkelijk is tevens, 

 dat alle parenchymcellen, bepaaldelijk die van het inerg, welke 

 overigens eene buitengewone grootte bereiken, zoo weinig vasten, 

 georganiseerden inhoud bevatten. 



De geschetste verschillen blijken overigens voldoende uit de 

 volgende numerische uitkomsten, de gemiddelden van onder- 

 scheiden metingen in verschillende richtingen : 



groene tak. geëtioleeide tak. 



dikte van den geheelen tak . . . 1,7 a 1,9 mm. . 1,9 a 2,2 mm. 

 radiale dikte van epidermis en 



primaire schors 50 54 



aantal cellenrijen in het schors- 



parenchym in radiale richting. 5 — 7 6 — 10 

 radiale dikte van den fibrovasaal- 



streng 38 29 



middellijn van het merg .... 90 140 



aantal mergcellen in die middellijn. 1 — 14 1 2 — 1 5 



lengte der mergcellen 13 — 14 17 — 24 



lengte der schorsparenchymcellen. 26 — 27 27 — 42 



alles uitgedrukt in verdeelingen van den oculairmicrometer, die 

 eene grootte aanwijzen van 0.006 7 mm. 



Nog sprekender zijn de verschillen bij twee iets oudere tak- 

 ken, waar de kurk vorming begonnen en een deel der schors af- 

 gesnoerd is. 



De in het licht gegroeide tak vertoont hier. onder de over 

 blijfselen van de opperhuid en de buitenste schorscellen, een 

 tiental rijen kurkcellen (afwisselend cubische en tafelvormige) 

 (zie fig. 5), door tangen tiale deelingen uit moedercellen onmid- 

 dellijk onder den afgebroken ring van bastvezelen gevormd, ten- 

 gevolge waarvan de primaire schors geheel verkurkt, bruin en 

 grootendeels reeds afgevallen is, Binnen den mantel van kurk- 



