( 156 ) 



ven verschil, een blik op de figuren 9 en 10, welke de dwarse 

 doorsnede van een vaatbundel uit den groenen en uit den ver- 

 bleekten stengel voorstellen, en welke geen verdere verklaring 

 behoeven, geeft aanstonds een beeld van de anatomische wijzi- 

 gingen door afwezigheid van licht teweeg gebracht. 



Ook bij monocotyle stengels vertoonen zich dergelijke ver- 

 schijnselen. Tedereen kent die bij Asparagus officinalis, welker in 

 het voorjaar opschietende stengels week en sappig blijven en 

 zich aanzienlijk verlengen, zoolang zij in het duister vertoeven, 

 maar alras groen en houtig worden, wanneer zij aan het licht 

 zijn blootgesteld. Als voorbeeld noem ik verder Tradescantia 

 zebrina. Goed gewortelde stekken dezer soort groeiden, in het 

 duister geplaatst, bijna uitsluitend aan het basaalgedeelte der 

 internodiën, gelijk duidelijk bleek daar, waar vooraf op geringe 

 en gelijke afstanden van elkander, puntjes op deze internodia 

 waren geplaatst. Overigens waren de in het duister gevormde 

 gedeelten reeds op den eersten blik te herkennen door de witte 

 kleur en door grooter dikte. Bij vergelijking van de dwarse 

 doorsnede van deze laatste met die der groene stengels, vond 

 ik bij de verbleekte gedeelten vooreerst de opperhuid cellen en 

 de vier a vijf daaronder liggende rijen parenchymcellen met veel 

 dunner wanden; de bij de groene stengels hierop volgende ring 

 van ééne rij verdikte cellen met geel gekleurde, meer verdikte 

 wanden, welke de meest peripherische vaatbundels verbindt, ont- 

 brak geheel. Het aantal vaatbundels was bij beiden gelijk en 

 in getal der elementen evenmin belangrijk verschillende ; beide 

 bevatteden gewoonlijk ook slechts 1 a 2 groote spiraalvaten, 

 maar wel was er onderscheid in de stijfheid en dikte zoowel 

 der bast- als der houtelementen. Nog meer in het oogvallend 

 was de grooter stijfheid der celwanden van de mergcellen van 

 den groenen stengel, die blijkbaar meer gespannen waren dan 

 de dikwijls met slingerende wanden voorziene mergcellen van 

 het geëtioleerde internodium. 



Wat overigens grootte en aantal der mergcellen betreft, hoe- 

 wel in beide gevallen groote verschillen tusschen de afmetingen 

 der onderscheiden mergcellen bestonden, daar grootere en klei- 

 nere cellen steeds met elkander afwisselden, zoo bleek mij toch 

 uit een aantal metingen, dat gemiddeld zoowel de grootte als 



