( 163) 



die van het internodiuin verklaart, zoodat hij besluit, dat er ook 

 eene buitengewone celvermeerdering moet plaats hebben. Ba- 

 talin heeft dit bevestigd gezien en ook ik heb dezelfde uit- 

 komsten verkregen, welke ik echter, als gelijkluidend met die 

 mijner voorgangers, onnoodig acht mede te deelen. 



Volgens de voorstelling van kraus alzoo is bij de overver- 

 lenging van den stengel in het duister het merg het determi- 

 neerende agens, en hangt die verlenging af van het spannings- 

 verschil tusschen de uit- en inwendige weefsellagen, zooals ook 

 bevestigd wordt door het feit, dat windende en klimmende sten- 

 gels, bij welke de weefselspanning uiterst gering is, in het duister 

 de normale lengte behouden. Uit die voorstelling volgt verder, 

 dat daar, waar het merg ontbreekt, ook de buitengewone ver- 

 lenging moet achterwege blijven. Kraus heeft dit niet on- 

 derzocht, maar de uitkomsten van koch, met roggeplanten bij 

 verminderde toetreding van licht verkregen, deden mij reeds 

 twijfelen, of de verklaring van kraus ook hier toepasse- 

 lijk is. 



Ik heb daarom opzettelijk van eenige planten met holle 

 stengeis den groei in het duister nagegaan. De uitkomsten 

 daarvan zijn boven bl. 151 voor Impatiens, bl 154 — 156 voor 

 Poljgonum cuspidatum, en bl. 147 voor Phaseolus multiflorus 

 opgegeven. In al die gevallen had ook oververlenging van 

 den stengel plaats, en, zooals de metingen van Poljgonum aan- 

 toonen, hadden niet alleen de weinige nog aanwezige mergcellen* 

 maar vooral de schors- en epidermiscellen bij etiolement eene 

 meer dan dubbele lengte verkregen. Men moet dus de actieve 

 werking in deze gevallen niet uitsluitend aan het merg, maar 

 minstens in dezelfde mate aan de schorscellen toeschrijven. 

 Alleenlijk kan er misschien in de eerste, jeugdige toestanden 

 van het merg als determineerend agens sprake zijn, op grond 

 van het feit, dat in den geëtioleerden stengel het merg langer 

 levend blijft en dus de centrale holte van den stengel eenigszins 

 later de normale grootte bereikt (zie boven bl. 155). Overigens 

 vertoont zich die buitengewone lengte der schorscellen ook el- 

 ders, zooals bij Fuchsia globosa (bl. 1 ^9) en bij Impatiens tri- 

 cornis (bl. 152), zoodat ik, in zoo verre er sprake is van een 

 actief en een passief zich verlengend gedeelte van den stengel, niet 



