( 164 ) 



alleen het merg, maar het geheele grondvveefsel (Grundgewebe 

 van sachs) als het actieve zou willen beschouwen. Hiermede 

 zijn dan ook in overeenstemming de uitkomsten met monoco- 

 tyle stengels verkregen, waar, vooral in de gevallen waarin de 

 fibrovasaalstrengen ook in het centrale gedeelte voorkomen, van 

 een eigenlijk merg niet gesproken kan worden. Overigens kan 

 die krachtige groei van het grond weefsel bestaan, of, zooals 

 gewoonlijk, in eene verlenging van de cellen volgens de asrich- 

 ting der plant, of in eene ontwikkeling der cellen rechthoekig 

 op die richting, wanneer namelijk de stengel dikker wordt bij 

 etiolement, zooals bij Tradescantia zebrina het geval is. 



Aan het argument van kraus, dat de abnormale lengte van 

 den stengel in het duister een gevolg is van bovenmatigen groei 

 van het merg, gepaard met geringe verdikking der elementair- 

 organen van den vaatbundel, sluit zich de voorstelling, dat in 

 geëtioleerde stengels de spanning geringer moet zijn dan in 

 normale, zonder echter nul te worden. Kraus geeft daarvan 

 op bl. 240 zijner verhandeling eenige numerische opgaven, 

 waaruit blijkt, dat die spanning in geëtioleerde organen tot 

 ongeveer de helft der normale grootte en soms tot minder te- 

 ruggebracht is. In verband daarmede merkt hij op, dat 

 stengels, waarbij in normalen toestand geen spanning aanwezig 

 is, zooals Cucurbita, ook in het duister geen bovenmatige ver- 

 lenging vertoonen, welk verschijnsel ik voor Ipomaea bevestigd 

 heb gezien. 



Overigens heb ik ten opzichte dier spanning niets nieuws 

 medetedeelen, aangezien ik daarover geen opzettelijke proeven 

 heb genomen. Alleenlijk moet ik opmerken, dat mij bij ge- 

 ëtioleerde voorwerpen van Phaseolus, Fuchsia, Rosa, Poiygonum, 

 die spanning meermalen duidelijk gebleken is. Bij afstrooping 

 der opperhuid kromde deze zich vaak niet minder dan bij nor- 

 male planten het geval was. Ter bevestiging dezer uitkomst, 

 zij hier ook herinnerd aan eene belangrijke proef van duchartke 

 (Comptes rendus Tom. LXI p. 442), door hugo de vries 

 met dezelfde uitkomst herhaald (Arbeiten d. botan. Instituts zu 

 Würzburg. III, p. 328), volgens welke de stengel van Dios- 

 corea Batatas in voortdurende duisternis zich niet slingert, maar 

 recht langs de stutten opgroeit tot eene lengte van 1,8 a 1,5 



