(174 ) 



deelig is, daar zij onder die omstandigheden kleiner blijven dan 

 bij minder sterk, diffuus licht. 



De verklaring wordt dus elders gezocht. Kraus meent die 

 daarin te vinden, dat de bladen alleen zoover in het duister 

 zouden groeien, als zij noodig hebben, om uit den knoptoe- 

 stand te geraken. Na dien tijd zijn zij bestemd om zelf 

 door middel van het chlorophyll te assimileeren en zetmeel 

 te vormen. Hij toont de afwezigheid van zetmeel in ge- 

 etioleerde bladen aan en besluit nu, dat de laatstgenoemde in 

 den knoptoestand blijven, en zich zelf niet kunnende voeden, 

 alras moeten ophouden te groeien en sterven. Zoo eenvoudig 

 is echter het verschijnsel niet. Niemand ontkent, dat aan in het 

 duister geplaatste bladen het vermogen om te assimileeren 

 ontnomen is, en dat men daarin geen zetmeel aantreft, behalve 

 in de stomacellen en in eene cellenrij om de vaatbundels. Ik 

 heb dit bij mijne proeven ook steeds bevestigd gevonden. Maar 

 hiermede is de zaak niet verklaard. Want vooreerst is de on- 

 derstelling niet juist, dat het blad, na verlating van den knop- 

 toestand, geheel zich zelf moet voeden. Hiertegen strijdt de 

 algemeen bekende ervaring, dat bij meest alle bladen, wanneer 

 zij van de plant, die ze voortbracht, gescheiden zijn, het ver- 

 mogen ontbreekt, om verder te groeien, ook wanneer zij ruim- 

 schoots het noodige vocht en anorganisch zoowel als organisch 

 voedsel kunnen ontvangen. Eene opzettelijke proef voor eenige 

 jaren door mij genomen, leert dit ook ten duidelijkste. 



In den zomer van 1867 heb ik bij verschillende, krachtig 

 groeiende, in den vollen grond staande planten, nl. bij Acer 

 Negundo, Bignonia Catalpa, Robinia Pseudo- Acacia, Rhus 

 typhinum, Dahlia variabilis, Gleditschia triacanthos, meer of 

 min diepe insnijdingen in den bladsteel (doorgaans tot op het 

 midden van dezen) gemaakt, soms op onderscheiden plaatsen aan 

 dezelfde plant of aan denzelfden algemeenen bladsteel, en ver- 

 volgens de aldus gewonde plantendeelen aan de plant aan zich 

 zelve overgelaten. 



In den regel groeiden zij door, maar vertoonden merkwaar- 

 dige afwijkingen, zoo als de thans voor mij liggende, na vol- 

 ledigen wasdom geplukte en gedroogde voorwerpen nog kunnen 

 bewijzen. Nnar mnte eensdeels de snede dieper, anderendeels 



