( 175 ) 



het getroffen blad jonger was geweest, waren uit den aard der 

 zaak de afwijkingen meer in het oog loopend, maar in het al- 

 gemeen was de uitkomst (ook reeds door donders vroeger ver- 

 kregen) dezelfde, namelijk deze, dat het blad of het foJiol urn, hoe- 

 wel zelf geheel ongeschonden, in zijne ontwikkeling meer of 

 min gestoord wordt, zoodra de toevoer van voedsel door den 

 bladsteel meer of min belemmerd wordt. Eén voorbeeld slechts 

 ter toelichting. Een foiium pinnatum van Rhus typlrinum, in 

 zijn geheel lang 18 centim., werd den 21 sten Augustus links 

 onder het onderste foliolum en rechts en links onder het derde 

 paar foliola (van onder af gerekend) ingesneden Toen het blad 

 geheel volwassen werd afgeplukt, had het eene totale lengte van 

 42 centim., en terwijl de 7 bovenste paren van foliola met het 

 eindblaadje zich normaal ontwikkeld hadden, was er afwijking 

 bij de 4 overige paren foliola. Het onderste linker foliolum 

 en het 3 e paar foliola, alle drie onmiddellijk boven de gemaakte 

 insnijding gelegen, hadden slechts 2 /3 der normale grootte be- 

 reikt. Het 2 e linker foliolum, en het 4 e paar hadden eene 

 grootte, welke het midden hield tusschen die van het 3 e en 

 het 5 e jaar, bij welk laatste, dat de normale grootte had, de 

 invloed der insnijding dus niet meer merkbaar was. Daaren- 

 tegen hadden de twee onderste rechter foliola (vooral het z e j 

 eene meer dan normale grootte bereikt. Zij waren de grootste 

 van alle blaadjes van het gevinde blad. Hieruit blijkt dus, 

 hoezeer een reeds uit den knoptoestand getreden blad nog voedsel 

 behoeft uit den bladsteel, en in zijne ontwikkeling van de mate 

 daarvan afhankelijk is. 



Nu vermeldt wel kbaus eene proef met een blad van Vitis 

 vinifera, dat hij halverwege met bladtin bedekte, en waarbij 

 hij bespeurde, dat het blad alleen in de aan het licht bloot- 

 gestelde gedeelten zetmeel gevormd en in grootte toegenomen 

 had, zoodat het asymmetrisch geworden was. Doch, zonder in 

 het minst de nauwkeurigheid dier proef (welke mij intusschen 

 niet gelukt is) te betwijfelen, stel ik daartegenover het in 

 den tuinbouw wel bekende feit, dat men op rijpende vruchten, 

 b. v. perziken, verschillende figuren en naamcijfers kan aan- 

 brengen, door ze met gedeeltelijk uitgesneden ondoorschij- 

 nende voorwerpen, z. a. dik papier, te bedekken. Hier wordt, 



VERSL. EN MEDED. AFD. NATUURK. 2<ie REEKS. DEEL XI. 12 



